Bij de konijnen af

bij de konijnen af

Het was weer zo’n week. Zo’n week waarbij ik vol afgrijzen en verbazing het nieuws volgde en uiteindelijk maar besloot voorlopig – zolang het kan – alleen nog naar het Sinterklaasjournaal te kijken. Even lekker mijn kop in het zand steken en niet na te hoeven denken over waarom er in een afgeladen Amsterdam Arena gewoon door wordt gevoetbald, terwijl er aan de zijkant van het veld ‘in de gracht’ een vader van twee kinderen zwaar gewond wordt afgevoerd omdat hij van de eerste ring is afgevallen. NOS zweeg in alle talen, heel even hadden wij onze eigen ‘staatstelevisie’.

Intern grapje?
Nog nauwelijks van die verbazing bekomen zie ik op de diverse sociale media een foto van een email langskomen; een afwijzing op een sollicitatie die er niet om loog.
“Het is niks, ten eerste is het een donker gekleurd persoon (neger)…”

Dus…hoezo het valt wel mee met het racisme in Nederland ? Of zou dit echt een uitzondering zijn? Of zoals een woordvoerder beweerde… een interne grap? Schei toch uit.

Nog voordat ik mijn verontwaardiging over deze mail heb kunnen wegslikken, zie ik in mijn Twitter- tijdlijn een foto verschijnen. Een still van een filmpje, dat ik daarna nog vijftien keer zie langskomen. Ik vervloek Twitter om haar nieuwe app waardoor je direct al de foto’s in beeld ziet. En ik dus – of ik wil of niet – een half kaalgeplukt angorakonijn krijg voorgeschoteld. Ik hoef het filmpje niet op te starten om te zien waar het over gaat, dus dat doe ik dan ook maar niet. Mijn maag draait zo al om van dit ene beeld. Arm beest. En dat allemaal voor een truitje. Wat een rare wereld leven wij toch eigenlijk met zijn allen… het is letterlijk bij de konijnen af.

Daar word ik niet vrolijk van…
Van al dit soort nieuws word ik toch enigszins licht depressief; het nieuws rondom het lidmaatschap van Sylvie Meis op de Mile High Club was tenslotte de druppel die de emmer deed overlopen. Serieus… daar zit toch echt helemaal niemand meer op te wachten? Toch? Dus dan maar even geen nieuws meer voor mij, dacht ik. Sinterklaasjournaal it is.

Gelukkig duurde dit dipje niet al te lang. Want daar uit het niets kwam Connie: zij kwam, zag en won een jaar gratis eten met de meest briljante slagzin voor een thuisbezorgketen ooit. Copywriters, zitten jullie er klaar voor? Let op, hier komt het juweeltje: online eten bestellen!

#Connyslogans
Deze vondst, dit pareltje, won van 599 andere inzendingen. Het geheim/de nuance zat hem waarschijnlijk in dat uitroepteken op het einde 🙂 Dankzij Conny – en dan vooral de reacties op haar slagzin – brak er weer een glimlach door op mijn gezicht. Ik volgde op twitter de hashtag #Connyslogans en had een hele middag plezier. De meest briljante ‘slogans’ kwamen voorbij:

‘Google. Online dingen opzoeken.’

‘C&A. Kleren kopen.’

‘Allesreiniger. Reinigt alles.’

‘Albert Heijn. Boodschappen doen.’

De lijst is lang en hilarisch en stiekem nog leuker dan het Sinterklaasjournaal!

En als ik dan ook nog eens lees dat het verspreiden van het afschuwelijke konijnenfilmpje niet voor niets is geweest en grote ketens als H&M, C&A en WE per direct stoppen met de verkoop van kleding waar angora in zit verwerkt, eindigt deze week voor mij toch enigszins hoopvol. Mooier kan haast niet. Of er zou iemand de staatsloterij moeten winnen en een deel van het geld gebruiken om arme kinderen het sinterklaasfeest van hun dromen geven. Oh wacht…

Bron foto: miss pupik