De blauwe pil

Het komt niet vaak voor dat ik rond middernacht wordt begroet met een vriendelijk: ‘Spoedeisende hulp, waarmee kan ik u van dienst zijn?’ Ik voel me altijd bezwaard om te bellen met de spoedeisende hulp. Zeker als het om mezelf gaat. Stel dat ik daar aankom en er ineens niets meer aan de hand is? We hebben er wel eens voor niets gezeten met onze zoon toen die nog niet kon praten. Huilen deed hij, huilen, de hele nacht door. We reden naar de spoedeisende hulp en lachen dat hij deed, alleen nog maar lachen.

Doof gevoel
Ik ben net terug van een avondwandeling in het bos waar ik werd geprikt door tientallen muggen. Op weg naar huis had ik een doof gevoel in mijn onderlip. Het voelde ook alsof er muggen in mijn oren waren gekropen die daar een zwelling hadden veroorzaakt. Eenmaal thuis zag ik pas dat ik helemaal onder de bulten stond. Geen muggenbulten, maar jeukende uitslag op plekken waar nog nooit een mug zijn pootjes heeft durven neerzetten.

Anafylactische reactie
Een allergische reactie heb ik vaker gezien, maar nooit zo heftig en niet eerder bij mezelf. Ik sta te kijken van wat er met mijn lijf gebeurt. Het doet me denken aan een anafylactische reactie, waarbij naast huiduitslag en zwellingen ook ernstigere symptomen kunnen optreden, zoals verstikkingsgevaar of een hartstilstand. Daarom besluit ik te bellen met de huisartsenpost. ‘Kan ik gewoon gaan slapen, of moet ik wachten totdat de allergische reactie stabiliseert?’ vraag ik.

Gifsumak
Het lijkt me beter dat je even de dienstdoende arts bezoekt,’ antwoordt de doktersassistente. Even later word ik door mijn vader opgehaald om naar het ziekenhuis te rijden. De dokter hoort me aan en zoekt dan wat plaatjes op van gifsumak, ook wel bekend als poison ivy. Hij draait zijn computerscherm naar me toe en vraagt of ik het plantje herken. Tussen de plaatjes van blaadjes zie ik Uma Thurman staan in haar rol als Poison Ivy, de vijand van Batman. ‘Het gaat om de blaadjes hè,’ zegt de dokter. Hij wijst Uma aan: ‘Die heb je vast niet gezien in het bos.’

Bijwerkingen
‘Zij was me heus wel opgevallen, maar dat plantje. Ik ben geen botanist, anders had ik het u kunnen zeggen.’ De dokter zegt dat het wel bijzonder zou zijn als het daadwerkelijk om poison ivy zou gaan. ‘Dat plantje zie je eigenlijk nooit hier in Nederland.’ Hij begint me te onderzoeken. Zijn conclusie is dat het inderdaad een allergische reactie is. Ik krijg medicijnen voorgeschreven, die ik even later bij de nachtapotheek ophaal. Het zijn kleine, blauwe pilletjes. In de bijsluiter staat dat lusteloosheid een bijwerking kan zijn van de medicijnen. Zelf had ik vanwege de kleur andere bijwerkingen verwacht.

Daders
De volgende ochtend word ik wakker zonder jeuk. De uitslag is weg en ook de zwelling in mijn gezicht is verdwenen. Nog twee dagen slik ik blauwe pillen. Als blijkt dat de enige klachten die ik heb de bijwerkingen van het medicijn zijn neem ik ze niet meer. Wat nu eigenlijk de oorzaak was van de hevige allergische reactie weet ik niet. Muggen? Gifsumak? Het bos zit vol potentiële daders. Het is een gek idee dat de vijand van mijn lijf zich ergens verscholen houdt en dat ik er zomaar weer mee in contact kan komen.

CC Foto: Privébezit