Blog Martin: Blind vertrouwen

Het is moeilijk en riskant, blind vertrouwen, en dan heb ik het niet over de voetballer, want daar bleken we afgelopen vrijdag prima op te kunnen bouwen. Toch vind ik het één van de belangrijkste dingen die je kunt doen, vertrouwen leggen in de mensen om je heen, of ze het nu verdienen of niet.

Dat is zoals gezegd niet zonder risico. Ik heb prima mensenkennis, maar heb door de jaren heen echt wel eens iemand vertrouwd die dat vertrouwen absoluut niet waard bleek. Daar kun je dan enorm van balen en je vooral heel erg dom voelen. En besluiten dat je mensen maar beter nooit meer kunt vertrouwen. Een logische reactie, maar wel heel erg zonde, en eentje die het leven een stuk beperkter en minder leuk maakt. Wie mij niet goed kent, vindt me doorgaans erg naïef. Ik vertrouw mensen nogal graag, of, laat ik het anders zeggen, ik omring me graag met mensen die ik vertrouw en die vertrouw ik dan ook voor de volle 100 procent. Onverstandig? Misschien, ik heb mijn neus meer dan eens gestoten en dat zal ook echt nog wel eens gebeuren, maar de wereld waarin ik leef mag er simpelweg niet eentje van wantrouwen zijn.

Riskant
Riskant, maar niet zonder beloningen, zo ontdekte ik ook vorige week weer eens. Afgelopen maand was gigantisch druk, naast mijn boek en een flink aantal vertalingen, kreeg ik een opdracht om een magazine vol te pennen, een klus die uiteindelijk de hele maand in beslag zou nemen. Hoe dat magazine in elkaar zou zitten was niet helemaal duidelijk, ik werd een beetje in het diepe gegooid, hetgeen ook betekende dat we niet echt een prijs konden afspreken van tevoren. Er werd besloten om dat achteraf te doen. Er zijn niet veel opdrachtgevers waarbij ik dat durf, maar dit was iemand die ik vertrouwde. Op basis van ervaring, maar ook op basis van puur gevoel.

Uiteindelijk kwam eind vorige week het moment waarop we de projectprijs moesten bespreken. Het project had me anderhalve maand gekost en er kon weinig ander werk bij, dus de prijs moest goed zijn, anders had ik een probleem. Heel even brak het zweet me uit. Wat als ik het mis had? Het ging niet om een paar tientjes en ik heb wel een gezin dat rekent op mij en op de beslissingen die ik neem. De angst, hoe kort ook, bleek ongegrond. De projectprijs was wat ik ervan verwachtte, plus nog een stukje extra.

Dubbel en dwars
Wat ik vervolgens deed, was niet zo heel professioneel. Ik bedankte m’n opdrachtgever, niet alleen voor de klus, maar ook voor het feit dat ik hem kon vertrouwen en gaf aan dat dat precies was waarom ik voor hem door het vuur ging. Het antwoord was een dikke vette wederzijds. Mijn vrijdag kon niet meer stuk. Niet omdat ik een mooie factuur mocht sturen die beter was dan ik hoopte, maar vooral omdat ik beloond werd voor blind vertrouwen, en de mogelijkheid kreeg om m’n waardering voor iemand uit te spreken, waardering die ik vervolgens dubbel en dwars terugkreeg.

Dat zijn van die dingen die het leven in mijn ogen mooi maken. Blind vertrouwen, en daar niet voor gestraft worden. In tegendeel. Laten we hopen dat we dat woensdag met z’n allen ook weer kunnen doen. Maar dan wél op het veld.

Beeld: ANP