Blog Lisette: Het probleem met trailers

mad max

Er is iets mis met de filmtrailers van tegenwoordig. Heel erg mis. Zelfs zó mis, dat ik het liefst zo laat mogelijk de bioscoop binnenkom in de hoop de trailers te ontlopen.

Maar, Lis, denk je dan niet dat er een film tussenzit die jij leuk vindt?
Jawel. Daar ben ik juist bang voor.

Zin om te kijken

Ik had altijd het idee dat de functie van een trailer was om mensen naar de bioscoop te trekken. Het is een soort filmreclame, die je nieuwsgierig moet maken. Als een trailer werkt, krijg je spontaan zin om de hele film te kijken.

Filmplayer

Het probleem met de meeste trailers die ik de laatste jaren heb gezien is alleen dat ze niet slechts een tipje van de sluier oplichten – ze gooien de sluier af, trekken de jurk uit en showen je meteen alles. ALLES. Je krijgt het hele verhaal voorgeschoteld in die veel te lange voorfilmpjes van tegenwoordig, inclusief plotwendingen en grappige oneliners. Als er weer zo’n minisamenvatting langs is geweest, denk ik bij mezelf: ‘Nou, die film hoef ik dus ook niet meer te zien.’

IK WEET ALLES AL!

Zo weet ik al hoe de nieuwe ‘Terminator’-film gaat, inclusief wat het Grote Geheim van de hoofdpersoon is. Ik weet dat Arnie nog een keer ‘I’ll be back’ gaat zeggen (toegegeven, daarvoor had ik de trailer niet per se hoeven zien). De trailer van ‘Jurassic World’ is zo lang en uitgebreid dat de film slechts enkele bonusscènes kan bevatten om je nog te vermaken. En toen ik de trailer van de nieuwe horrorfilm ‘Unfriended’ langs zag komen in de bios, werd ik tot mijn grote afschuw getrakteerd op een precieze uiteenzetting van wat voor gruwelijks de personages allemaal zou overkomen. Snel wendde ik mijn hoofd af. Niet omdat ik het te eng vond, maar omdat ik die film verdorie nog wil zien. En ik wil spanning voelen, in plaats van te hoeven denken: ‘O, nu komt dit stukje. Ah, zo te zien is nu deze scène uit de trailer aan de beurt.’jurassic world

Spoileralert much?

Filmtrailers van tegenwoordig lijken verdacht veel op je irritante broertje dat constant ongevraagd spoilers in je oor fluistert. Ik durf ze niet meer te kijken. Zijn de hoge piefen van de filmindustrie vergeten hoe het moet? Of ben ik misschien de enige die het liefst zo weinig mogelijk over een film weet voordat ik me in het pluche van de bioscoopstoel nestel?

Omvergeblazen

Laatst ben ik naar ‘Mad Max’ geweest. Lau en ik hadden de eerste versie ooit gekeken en ik vond hem verschrikkelijk. Maar goed, omdat ik zo enorm van mijn vriendje hou liet ik me braaf meesjouwen naar de bios. Om vervolgens compleet van mijn sokken te worden geblazen van de epischheid van deze film. Wauw! Jeetje! Zo hé!

Geheel in stijl met mijn eigen rant ga ik je niet vertellen wat voor film het is, behalve dat je je geen moment zult vervelen. Echt niet. Zoek er niks over op, kijk geen trailers en lees geen reviews. Dat is de beste tactiek voor een optimale filmbeleving.

Zo, toch nog iets positiefs in mijn klaagzang over voorfilmpjes. En dan ga ik nu heel hard mijn best doen om te vergeten wie er in de trailer van ‘Unfriended’ [gecensureerd wegens spoiler].

Beeld: BrunoPress

25-jarige schrijfster van hysterisch vrolijke chicklit. Gek op felgekleurde kleding, konijnen knuffelen en wilde plannen maken. Chocolade is mijn drug.