Blog Lisette: Liever doof dan dood

‘Goed, ik heb uw konijn Twix ingepland voor sterilisatie op donderdag om kwart over negen. Dat was het?’

Ik aarzel met de telefoon tegen mijn oor. Naast me op de bank zit mijn andere konijn Whopper compleet van de wereld voor zich uit te staren. Ik knip in mijn vingers, vlak naast zijn oor, maar hij reageert niet. ‘Eh, ja, eigenlijk wel.’ Ik schraap mijn keel. ‘Hebben jullie ook een, eh, konijnenhoortest?’

Whopper

Klap eens in je handjes

Donderdag lever ik Twix af voor haar operatie en zet ik een bibberende Whopper op de behandeltafel.
‘Aha, Whopper. Het dove konijn,’ zegt de dierenarts. Aan de korte grijns kan ik zien dat ze hier met haar assistent om gelachen heeft. Nou ja, dat zou ik waarschijnlijk ook doen.
‘Ik heb inderdaad het vermoeden dat hij niks meer hoort.’ Whopper kruipt tegen mijn buik aan op de behandeltafel. ‘Ik zal het even demonstreren.’ Ik klap twee keer luid in mijn handen, boven zijn hoofd.
Whopper knippert niet eens met zijn ogen.
De dierenarts houdt haar hoofd scheef. ‘Ja, dit lijkt me een vrij doof konijntje.’
Er volgt wat gegluur in zijn oren met een lampje. De conclusie: oorsmeerproppen. Spoelen kan niet zomaar, omdat het oorsmeer het zicht op het trommelvlies blokkeert. ‘Als er een gaatje in het trommelvlies zit, spoelen we het water zo het middenoor in,’ legt de dierenarts uit. ‘Dat willen we niet.’
Ik maak een afspraak om Whoppers oorsmeerfeestje te laten verwijderen. Dat moet onder een roesje, anders wordt hij helemaal gek.

20150325_124818

Overbeschermend konijnenvrouwtje

Flash forward naar vanochtend. Twix is inmiddels bijna helemaal hersteld van haar sterilisatie; ze danst en springt weer vrolijk rond. Als bonus rijdt ze niet meer op Whopper én sproeit ze niet meer alsof ze een fucking sprinkler is. Nu is Whopper aan de beurt.
De assistente pakt zijn hokje van me aan. ‘We bellen je als je hem weer kunt komen ophalen.’
Nog steeds vraag ik me af of ik nu ben veranderd in zo’n overbeschermend konijnenvrouwtje. O nee, mijn konijn heeft een beetje oorsmeer, snel, breng hem onder een dure narcose! Hij had er volgens de dierenarts geen pijn van, hoogstens wat jeuk. Maar goed, ik ben liever te bezorgd met een gezond konijn, dan onverschillig met een ongezond konijn.

20141102_211159

Groene pus

Een paar uur later gaat mijn telefoon. De dierenarts. ‘Whopper is weer wakker, dus je kunt hem eind van de middag op komen halen,’ begint ze vrolijk. Dan schakelt ze over naar serieus. ‘We hebben het oorsmeer verwijderd, en daaronder bleek een groene, pusachtige substantie te zitten die uit een middenoorsontsteking lekte. Die pus heeft beide trommelvliezen weggevreten, dus dat je konijn niks meer hoort is niet zo gek. We hebben het schoongemaakt en zullen je een antibioticakuur meegeven.’
Ik bedank haar voor de goede zorgen.
Ze is even stil en zegt dan: ‘Dit had zich kunnen ontwikkelen tot iets heel naars. Ik moet eerlijk zeggen dat er nog nooit iemand bij me is gekomen met een doof konijn en dat ik dat best opmerkelijk vond, maar ik ben blij dat je het toch gedaan hebt.’

Ben je doof ofz… Oh.

Of Whoppers gehoor ooit terugkomt is nog maar de vraag. In theorie kan het, maar dat is alleen als zijn gehoorbeentjes niet beschadigd zijn door de ontsteking én als zijn trommelvlies teruggroeit. Hoe dan ook, ik ben blij dat hij weer gezond wordt, met of zonder gehoor. Ik heb nog altijd liever een doof konijn dan een dood konijn.

25-jarige schrijfster van hysterisch vrolijke chicklit. Gek op felgekleurde kleding, konijnen knuffelen en wilde plannen maken. Chocolade is mijn drug.