Blog Lisette: Wat ik weeg

Ik heb in de vijf maanden dat ik nu sport een systeem ontwikkeld om te checken of ik iets vergeet mee te slepen naar de sportschool. Het gaat als volgt: gaat mijn tas in één keer dicht, zonder proppen? Ja? Dan ben ik iets vergeten.

Sultan Lis in de sportschool
Vorige week moest ik het stellen zonder badslippers en ik laat ook regelmatig mijn make-up of douchespullen thuis liggen. Inmiddels heb ik het meeslepen van een dagcrème opgegeven en gebruik ik gewoon de tube zonnebrandcrème die standaard in mijn tas zit. Mijn moeder vergat drie weken geleden per ongeluk haar handdoek, maar gelukkig ben ik zo’n zeikerd dat ik altijd een aparte handdoek nodig heb om een tulband van te vouwen om mijn natte haar in op te vouwen, dat inmiddels een rapoenselachtige lengte heeft bereikt.

Doei puistjes en puntbuik!
Het sporten zelf gaat overigens wél heel fijn (behalve dan die ene keer dat ik mijn schoenen vergeten was). Mijn conditie is beter geworden, mijn lijf is strakker. Waar ik echt van onder de indruk was: mijn huid is ook beter geworden. Of het komt van het sporten of het saunabezoek daarna weet ik niet, maar ik heb bijna nooit meer puistjes. Ik pas makkelijker in mijn broeken en dat hinderlijke puntbuikje is inmiddels afgeslankt tot een zacht laagje vet. Let wel: een zacht laagje vet óver een indrukwekkend stel buikspieren heen. Moehaha.

Gewichtige zaken
‘Ben je al afgevallen?’ vragen mensen me af en toe. Oké, iets vaker dan af en toe. Iedereen die weet dat ik sport vraagt het elke keer dat ik ze zie.
‘Nope,’ antwoord ik dan. Oké, niet helemáál waar: ik ben 1,5 kilo afgevallen. Maar dat was eigenlijk al helemaal in het begin, toen ik net een maand sportte. Daarna ben ik netjes op hetzelfde getal blijven hangen.
Dat gebrek aan gewichtsverlies heeft waarschijnlijk twee oorzaken. Allereerst het superclichématige maar wel heel erg waar-zijnde ‘spieren zijn zwaarder dan vet’, en allertweedst moet ik toegeven dat ik mezelf ook wat vaker een uitspatting toesta in de vorm van een bak chips of een chocoladekoekje (of zes). Want hé, ik ga morgen toch sporten, geen man overboord!

Nog een systeem
Dat de weegschaal koppig 75 kilo blijft aangeven: whatever. Ik zit goed in mijn vel en zie er beter uit. Dat oplichtende getalletje zal me aan mijn (inmiddels aanzienlijk beter gevormde) reet roesten. Ik heb namelijk een systeem ontwikkeld om te checken hoe de vlag erbij hangt. Het gaat als volgt: gaat mijn broek in één keer dicht, zonder proppen? Ja? Nou, dan ga ik morgen gewoon alsnog sporten, want ik heb er nog plezier in gekregen ook.