Blog Marjolijn: ‘Het aftellen is begonnen!’

Ineens zit ik alweer in de dertigste week van mijn zwangerschap. Het aftellen is nu echt begonnen. Ik heb me voorgenomen tot vier weken vóór de uitgerekende datum door te werken. Vorige keer lukte me dat helaas niet. Een zittend beroep is niet altijd heel comfortabel als je vordert in je zwangerschap. Ik merk het ook wel hoor, dat ik wat vaker van mijn plek moet lopen en mezelf wat in beweging moet houden. Ik heb het vaak benauwd, krijg wat last van mijn rug en ben vooral snel buiten adem.

Niets staat meer leuk
Hoe meer ik groei hoe moeilijker ik het vind om me iedere ochtend nog uit bed te slepen en wat leuks aan te trekken. Wat staat er nou nog echt leuk? Ik heb wel een beetje geshopt in de verschillende najaarscollecties, maar ik ben nog niet helemaal tevreden. Ik voel me eigenlijk het lekkerst in een broek. Dus mijn positiejeans heb ik al bijna afgedragen, maar een paar leuke shirtjes erboven zou ik wel leuk vinden. Ik twijfel ook of ik nog een jas zal aanschaffen of dat ik me tot medio december ga redden met mijn eigen winterjassen die ik dan gewoon open draag. Mocht ik nog wat leuke dingen vinden, dan zal ik ze met je delen.

“Ik kan ineens om de kleinste dingen beginnen te janken”
Omdat ik de tijd tussen 20 weken en de bevalling wel erg lang vond heb ik deze week nog even een groeiecho laten maken. Gewoon om mijzelf gerust te stellen en om het lieve meisje nog een keer te zien, voordat ze te groot wordt voor op de echo. Alles ziet er perfect uit, ze groeit ongeveer in de lijn van Mick en alle maten en omtrekken zijn mooi op pijl. Mick stond heel lief en stil naast me, je vraagt je soms af wat er in dat kleine hoofdje omgaat. Door mijn hormonen kan ik om dat soort momenten nu spontaan beginnen te janken. En daarna moet ik dan ook wel weer lachen om mezelf omdat ik zo gevoelig ben. Grappig hoe je zo intens dingen kunt beleven ineens.

Mijn leven is zoveel mooier nu
Het is zo raar om je leven voor te stellen over een paar maanden. Dan zijn we ineens met zijn drietjes. Hoe zal Mick het vinden? Hoe zal het zijn, een meisje?  Is dat heel anders? Aan de ene kant is het allemaal niet meer nieuw voor me, aan de andere kant voelt het juist wel weer alsof alles nieuw is. Wat voor kindje is ze en zal ze goed drinken? Wat dat betreft ging alles bij Mick vlekkeloos. Het duurde wel lang voordat hij doorsliep, maar dat was eigenlijk het enige. Hij groeide als kool. Een ding is zeker, mijn leven gaat weer enorm veranderen en daar kijk ik naar uit.

Ik ben niet alleen
Toen ik besloot om te gaan bloggen heb ik me vaak afgevraagd of het wel een goede keuze was. Ik vond het erg belangrijk om mensen een inkijk te geven in het single moederschap zoals ik ervoor heb gekozen. De eerste persoonlijke reactie op mijn blog kreeg ik al redelijk vlot na mijn eerste blog. Een jonge vrouw die precies in de fase zat ‘Ik wil ervoor gaan, maar hoe?’ Mijn verhaal heeft haar een beetje op weg geholpen en inzicht gegeven in de mogelijkheden en ook hoe je het echt allemaal eigenlijk zelf kunt realiseren in plaats van trajecten via klinieken et cetera. Inmiddels heeft zij afgelopen week net als ik dé sprong genomen en nu leef ík met haar mee en hoop ik dat ook haar droom zeer binnenkort werkelijkheid wordt.

Ik vind het heel bijzonder dat ik haar heb leren kennen en dat mijn verhaal een wildvreemde een stukje verder heeft geholpen. Nog steeds twijfel ik vaak of ik wel door wil gaan, maar dan krijg ik weer een lieve e-mail of berichtje op Instagram en dan weet ik weer even waarom ik het doe!


Marjolijn (36) is moeder van Mick. In 2015 besloot ze haar leven drastisch om te gooien niet langer te wachten op de prins op het witte paard en koos ze voor het single moederschap. Voor VIVA Mama blogt ze over haar avonturen als single moeder en de uitdagingen die zich aandienen. In het dagelijks leven is ze fulltime communicatieadviseur en blogt ze voor haar eigen website The Single Mama voor (aanstaande) mama’s zonder of mét man. 

Lees ook:
Blog Marjolijn: ‘Ik krijg vaak de vraag of dit kindje van dezelfde donor is’
Blog Marjolijn: ‘Ik haalde me in mijn hoofd dat het helemaal mis was in mijn buik’
Blog Marjolijn: ‘Ik wil me weer even helemaal vrouw voelen’
Blog Marjolijn: ‘Langzamerhand voel ik echt aan mijn lichaam dat ik zwanger ben’
Blog Marjolijn: ‘Ik merk dat ik te veel wil en te veel vraag van mijn lichaam’
Blog Marjolijn: ‘Bij een tweede kindje is niet alles meer onbekend, maar toch staat je leven weer op z’n kop’
Blog Marjolijn: ‘Hij heeft een uur gekrijst om een koekje’