Blog Mayke: Dé discussie

Al die tijd had ik de discussie over Zwarte Piet weten te vermijden. Ik denk namelijk niet dat ik in de positie ben om een waardevolle bijdrage te leveren aan de hele discussie. Hoe meer ik me verdiep in de oorsprong van Zwarte Piet, hoe minder er overblijft van zijn identiteit. Als van alles wat ik heb gelezen de helft waar zou zijn, zou Zwarte Piet de meest multiculturele en veelzijdige etniciteit zijn van Nederland. Een schoorsteenveger, een Ethiopiër, Satan, een Moor, een Surinamer of gewoon de buurman. Ga er maar aan staan. Ik ben de kluts al hevig kwijt.

Zie de maan schijnt door de bomen

Wat ik sinds afgelopen weekend wél weet, is dat het geen overbodige luxe is om de liedjes enigszins aan te passen. Daarin laat ik me niet leiden door ethische bezwaren, dat mag voorop staan. Het was het volgende tafereel dat me tot deze conclusie deed komen:
‘Hoe gaan ze die liedjes dan veranderen?’
Ze begint te zingen.
‘Zie de maan schijnt door de bomen, makker staakt uw wild geraas. ’t Heerlijk avondje is gekomen, ’t avondje van Sinterklaas.’
Afgezien van het feit dat de definitie van het ‘makker staakt uw wild geraas’ volledig aan de jeugd van tegenwoordig voorbij zal gaan, lijkt me dit gedeelte prima in orde.
‘Vol verwachting klopt ons hart, wie de roe krijgt, wie de gard.’
Hier grijp ik in.

Vol verwachting

‘Wacht even. Wie de roe krijgt, wie de gard?’
‘Ja.’
‘Heb ik het dan al die tijd verkeerd gezongen?’
Ik heb de aandacht. Shit.
‘Wie de…’ Huh? Wat zong ik nou altijd?
Ze geeft me nog een kans.
‘Wie de…’
‘Het zoet?’ Ja, zoiets was het.
Niemand is het met me eens. Maar één ding weet ik zeker. Zwarte Piet hoefde echt geen onderscheid te maken tussen kinderen die de roe en die de gard zouden krijgen. Gard is namelijk synoniem aan roe.

Koek

Opnieuw begint ze te zingen.
‘Vol verwachting klopt ons hart, wie de..’
‘KOEK!’ schreeuw ik door de kamer. Hèhè, het is eruit.
Wie de koek krijgt, wie de gard.
Iedereen begint te lachen.

Kinderimago op het spel

‘Mayke, gard is snoep. Schuimpjes enzo. Wie de roe krijgt, wie de gard.’
Ik durf dit te betwijfelen. Normaal gesproken zou ik mijn schouders ophalen en te beroerd zijn om dit te verifiëren, maar mijn kinderimago staat op het spel en bovendien werd ik uitgelachen.
Zo geschiedde het dat ik van zaterdag- op zondagnacht het internet raadpleegde om de songtekst van ‘Zie de maan schijnt door de bomen’ op te zoeken en verdomd, ik had gelijk.

Dé discussie

Wat mij echter ten zeerste verbaasde, is dat er nog twee coupletten en een refrein volgen. Die bonte harlekijnen, bittere smart en een zin als ‘Ban dus vrij de vrees uit het hart’ bevatten. Het gaat haast mijn huidige vocabulaire te boven, laat staan mijn beperkte woordenschat van weleer. Toch verhelderend om te weten dat de kluts niet kwijt is geraakt in de discussie over Zwarte Piet, maar reeds jaren daarvoor, toen ik nonsens stond te zingen tegen de schoorsteen. Word ik hier, nota bene, twintig jaar na dato uitgelachen omdat ik de enige ben die het wél had begrepen van de roe en de gard. Liet ik me toch heel even verleiden tot participatie in een discussie binnen dé discussie, kreeg ik gelijk en voelde ik me alsnog diep ongelukkig. Dat kan toch nooit de bedoeling zijn geweest van het hele Sinterklaasfeest.

© Beeld: Privébezit Lees hier meer blogs van Mayke