Blog Mayke: Doseren

Doseren

‘Your next workout is tomorrow’ lees ik op het scherm van mijn telefoon. Ja, ja, morgen ja. En vandaag, gisteren, overmorgen en al die andere dagen dat ik mijn middelvinger opstak naar het schermpje. Het is mijn hardloop-app, Runkeeper, waarmee ik inmiddels een intense haat-liefdesverhouding heb opgebouwd. Ik krijg vaker een bericht van Runkeeper dan van mijn moeder.

Links, rechts, links

‘Vanaf januari begin ik weer intensief met trainen’ dacht ik bij mezelf. Het was inmiddels vier januari toen ik besefte dat de meest heftige training die ik tot op dat moment had gehad, het heffen van mijn champagneglas en het kussen van mijn geliefden was. ‘Links, rechts, links, GA ZO DOOR!’

Semi-legitieme redenen om niet te gaan hardlopen

Het was zondagochtend en ik kon wel tachtig semi-legitieme redenen bedenken om op de bank te blijven zitten, onder andere dat het én zondag én ochtend was, maar we zouden die middag uit eten gaan en het aantal broeken waar ik niet meer in pas groeit wél gestaag, in tegenstelling tot mijn aantal gelopen kilometers dit jaar.

Naar de hel en weer terug

Ironisch genoeg zat mijn hardloopbroek nog als gegoten. Blijkbaar was het mijn dag, want ik verbrak maar liefst vijf persoonlijke records, die ochtend. Langste afstand, langste duur, meeste calorieën verbruikt, de meest achterlijke route en bovenal de meeste spierpijn ooit. Het is dat mijn loop-app de route heeft opgeslagen, maar anders zou ik geloven dat ik naar de hel en weer terug was geweest.

Doseren

Het is mijn eigen schuld. ‘Doseren, Mayke, doseren’, adviseert mijn vriend me regelmatig. Dat geldt voor bijna alles wat ik doe, maar ook nu was het weer vreselijk van toepassing. De eerste zes kilometers waren dramatisch, alles erna ging me zeer gemakkelijk af, want ik voelde haast mijn benen niet meer. Zo strompelde ik nog eens zes kilometer door de wijk, totdat ik langzaam weer gevoel kreeg  in mijn benen. De spierpijn meldde zich alvast maar even.

Het is maandagmiddag en ik heb me zojuist met veel moeite uit mijn stoel gehesen, om als een pinguïn richting het aanrecht te waggelen om een kopje thee in te schenken. ‘Pling!’ Ah, een mailtje. Ik waggel terug naar mijn laptop. ‘Au, au, au, au, klik.’ Het is een mailtje van Runkeeper. Ik verwacht minstens een oorkonde, maar de titel doet anders vermoeden.

‘We miss you’
Doseren, Runkeeper, doseren.

© Beeld: Privébezit Lees hier meer blogs van Mayke