Blog Mayke: Gevangen en geketend

Het is me niet ontgaan dat de zomer is ingetreden. Ik heb het gelezen op Facebook en ik bak me op de broodafdeling van de supermarkt plotseling de pleuris aan stokbroden omdat iedereen gaat barbecueën.

Gevangen en geketend
Waar heel Nederland bevangen raakt door de zon, zit ik gevangen in de schaduw. Door de combinatie van een voltijd baan én een voltijd studie zit ik overdag opgesloten in de supermarkt en ’s avonds vastgeketend aan mijn laptop. Van het licht van mijn laptop en het Tl-licht in de winkel ben ik nog niet echt bruin geworden.

Boe, ja
In de winkel zijn geen ramen en thuis zit ik achter gesloten lamellen, omdat ik anders geen steek zie, op het scherm van mijn laptop. Ik drink sloten zwarte koffie, maar daarvan krijgen alleen mijn tanden een kleurtje. Om me heen zie ik iedereen verkleuren en ik steek steeds meer af, als een klein wit spookje. Het is een kwestie van tijd voordat ze me Casper gaan noemen. Boe, ja.

Boe-ien
Is het dan allemaal zo erg? Nee natuurlijk niet. Zon of geen zon, ik bekijk het toch gewoon van de zonnige kant. Dus ik heb mijn uitgroei maar bijgewerkt. Lichtblond. Het lijkbleek van mijn gezicht loopt nu weer geleidelijk over in mijn haar. Als ik in de winkel mijn witte schort draag en tegen de witte muur ga staan is er geen collega of klant die me lastig valt. Bovendien word ik nooit bruin. Ik verbrand al bij het eerste zonnestraaltje. Vervolgens laat mijn vel los en ben ik weer terug bij af.
Boe-ien.

Geketend
Onze prinses daarentegen laat geen zonnestraaltje onbenut en ligt de hele dag schaamteloos te zonnebaden. Onze waggelende witte melkfabriek op pootjes is echter erg solidair. Ze zal nog niet verkleuren naar gebroken wit. Naast haar kan ik dus nog zorgeloos over straat. Allebei aan een kant van de lijn. Geketend aan elkaar.

Gevangen en geketend2

© Beeld: privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke