Blog Mayke: Gooi jezelf in de verkoop

Zondag was de verrassing. Mijn vriendin kwam me ophalen en zelfs onderweg hing ik nog de onderzoeksjournalist uit. Al weken hielden we deze datum vrij, zonder te weten wat er ging gebeuren. Ik was er inmiddels zeker van dat zes van mijn negen vrienden in het complot zaten. Het zoeken was dus naar een overeenkomst tussen mij en de andere twee onwetenden.

Studentenkneusjes
Verder dan de eerste letter van onze voornaam en eenzelfde soort gevoel voor humor kwam ik niet. Maar dat kon niet kloppen, want er was er nog één met de beginletter ‘M’ en die zat in het complot. Bovendien beschikken we allen over hetzelfde -aan debiel grenzende- gevoel voor humor. Ineens viel er een kwartje. We waren de enige drie die nog steeds studeerden. We hadden zoveel steun aan elkaar gehad, het laatste jaar, tijdens het afstuderen. Dat ik daar niet aan had gedacht. ‘Is het een studiefeest voor studentenkneusjes?’ Mijn vriendin zei niets en ik kon het me niet voorstellen. Wat mij betreft viel er pas iets te vieren als één van ons een diploma in handen zou hebben.

Trots
Het was geen studiefeest voor studentenkneusjes. Het was een barbecuefeest met ballonnen, slingers en champagne. Om te vieren dat we zo hard hebben gestudeerd, het afgelopen jaar. Ze waren niet teleurgesteld, maar juist trots op ons. Het was hartverwarmend en ik was een beetje ontdaan, want van die kant had ik het nog nooit bekeken.
De volgende dag kreeg ik een berichtje van één van mijn twee studerende vriendinnen. ‘Ik ben geslaagd!’ Ik raakte vervuld van plaatsvervangende vreugde en trots, ze had er zo hard voor gewerkt. Ik heb gezien hoe ze de hoop had opgegeven, vastbesloten om te stoppen. Ik heb gezien hoe ze alsnog de draad oppakte, nu vastbesloten om te slagen. En ze slaagde. Nu waren er nog twee.

Opgegeven
Gemotiveerd door het goede nieuws begon ik aan mijn volgende schoolopdracht. Daarvoor moet ik een representatief LinkedIn profiel en een ‘elevator pitch’ maken; een filmpje van dertig seconden, waarin je vertelt waar je goed in bent. Als eerste schoten me dertig dingen te binnen waar ik niet goed in ben. Ik kan alle soorten brood verkopen in dertig seconden, maar ik zou mezelf aan de straatstenen niet kunnen slijten. Toen drong het langzaam door. Ik had mezelf al opgegeven.

Gooi jezelf in de verkoop
Het is heus een kracht om te weten waar je valkuilen liggen, maar één ding is zeker, daar vind je je talenten niet. Het voelt vreemd en ongemakkelijk om mezelf in de verkoop te gooien. Een beetje alsof je je eigen pooier bent. Maar al is het met een bonus en een dikke vette korting, ik gooi mezelf in de verkoop, als dat me dichter bij een diploma brengt. Eén garantie kan ik alvast geven. Ik ben een uniek exemplaar en op is op.

© Beeld: Privébezit
Lees hier meer blogs van Mayke