Blog Mayke: Kerstkolder

kerst

Er is meer dan één kerst-mis, in mijn geval. Het gaat al mis zodra ik enthousiast raak, het gaat nog een keer mis als ik van alles heb verzonnen en het gaat volledig mis tijdens de uitvoering daarvan.

Kerstkolder

Ik sla namelijk compleet door. Ik zie een tijdje de kerstkolder aan, verklaar iedereen voor gek, om vervolgens een paar dagen voor kerstmis drie kwartier lang rondjes om de stad te rijden om een parkeerplekje te vinden. Doelloos baan ik me een weg door de menigte. Ik weet allang niet meer wat ik hier kwam doen, maar al mijn zintuigen hebben het erg naar hun zin. Zóveel prikkels.

Inmiddels staan er zeven cadeautjes voor mijn vriend en twee cadeautjes voor Nelis (Officieel: ‘Isis’, ons hondje) onder de kerstboom. In de hoek van de kamer staat een zak vol cadeaus, op het aanrecht staan cadeaus, in mijn tas zit een klein cadeautje voor mijn moeder en zelfs in de vensterbank staat een cadeautje. Maar nee hoor, ik doe niet mee aan die commerciële ellende. Het draait toch allemaal om vrienden en familie?

Routineklusje

Vrienden en familie moeten ook allemaal een kaartje. Er zijn mensen met een hele database vol adressen en namen van mensen die een kaartje moeten ontvangen. Voor hen is het een routineklusje. Van wie krijgen wij een kaart? Die sturen wij ook een kaart. Naam, postzegel en adres erop, volgende. Sómmige mensen.

Ik verzin ieder jaar nieuwe mensen die een kaartje van mij moeten ontvangen. Plus de mensen die al een kaartje kregen. Inclusief de mensen waarvan ik weet dat ze een hekel hebben aan kerst. Ieder jaar moet ik weer Google ‘streetviewen’ om adressen te achterhalen en mijn kaartjes komen steevast te laat aan. Gelukkig verstuur ik nooit lege enveloppen of blanco kaarten. Alhoewel, dat weet je natuurlijk niet, want daar is vrij lastig achter te komen. Hmm.

Briljant idee

De hele dag klinkt er kerstmuziek door de speakers en ik blèr alles mee. Arme hond, zou je denken. Maar neen, ze vindt het prachtig, want ook daar heb ik een briljant idee voor bedacht. Ik heb een heel repertoire, speciaal voor Nelis:
– ‘Do they know it’s Nelis-time’
– ‘Driving home for Nelis’
– ‘I’m dreaming of a white Nelis’ (Ze is wit, dus dat is oké)
– ‘Please come home for Nelis’
– ‘Nelis, the Red-Nosed Reindeer’

Zeer besmettelijk

Voor vanavond staan er een etentje, borrel en logeerpartijtje gepland met mijn twee beste vriendinnen. Bij ons thuis. Tel daarbij op dat ik eerst tot vijf uur aan het werk en een kneus in de keuken ben. Zoals ik al zei, het idee was fantastisch, maar de uitvoering bij voorbaat gedoemd te mislukken.  Nog even lekker het huis op de kop, zo vlak voor de kerst, maar hé, dan hebben we wel een very very very merry christmas. Ach, het is maar kerstkolder. Zeer besmettelijk, maar het duurt hooguit een aantal weken.

© Beeld: Privébezit Lees hier meer blogs van Mayke