Blog Mayke: Struisvogelpolitiek

struisvogelpolitiek

Wat ik doe, voor brood op de plank, is semi-gevaarlijk. Met ‘brood op de plank’ bedoel ik zowel het spreekwoordelijke brood op de plank, als het letterlijke brood op de plank. Ik werk namelijk op de broodafdeling van een supermarkt. Dat klinkt niet persé gevaarlijk, maar afgelopen week stond ik doodsangsten uit.

Hongerwinter

Het is nog niet echt winter, maar de vogels in Zuid-Oost Drenthe hebben alvast een plan van aanpak in elkaar gedraaid, mocht het nog een hongerwinter voor ze worden. Ze weten inmiddels hoe laat het brood bij de winkel wordt gebracht en in welke hoek de broodafdeling zich bevindt. Hoe ze dat weten? Ze komen af en toe gewoon even een kijkje nemen. Merels, roodborstjes, alles.

Wat doet zo’n vogeltje nou?

Als er ergens iets wordt aangetroffen dat maar iets weg heeft van een muizenpoepje, dan wordt er meteen groot alarm geslagen en komt er ogenblikkelijk een mannetje aan te pas om het probleem op te lossen. Geloof me, ik sla wel alarm, want ik ben bang voor vogels. De uitdrukking ‘Beter één vogel in de hand, dan tien in de lucht’ heb ik nooit begrepen. Wég moeten ze, ver weg. Ik bel vanuit de kantine naar de afdeling en krijs dat een vogel de broodafdeling heeft gekaapt. Er komt alleen geen mannetje. Want wat doet zo’n vogeltje nou? Die vliegt vanzelf wel een keer weer zijn vrijheid tegemoet.

Vogelgriep en struisvogelbiefstuk

Dat geloof je toch niet? Dan moeten ze helemaal aan de andere kant van de wereld een struisvogel in mootjes hakken om hier te verkopen als delicatesse. De kalkoenen, kippen en eenden hebben massaal last van de vogelgriep. Merels, spreeuwen en roodborstjes komen nota bene uit vrije wil de supermarkt binnen wandelen, vliegen heen en weer over de slagerij en daar steekt dan niemand een poot naar uit.

Struisvogelpolitiek

Zielig? Echt niet! Die vogels vliegen hier niet per ongeluk naar binnen. Ze hebben het voorzien op de broodafdeling. Het is een kwestie van tijd voordat ze onverwachts laag over komen vliegen en hun snavel in je voorhoofd boren. Of verstrikt raken in je haar en zich een ongeluk flapperen, terwijl jij alles aan elkaar giert. Óf ze zetten hun cloaca op een kier en torpederen hun ontlasting over je heen. Goed. Ik weet dat mijn angst voor vogels ontzettend irreëel is, maar dat maakt ze niet minder eng.
Ik zal nu nog struisvogelpolitiek voeren en doen alsof ze er niet zijn, maar als ze voor de kerst niet weg zijn, dan weet ik één ding zeker; ‘Chicken tonight’.

© Beeld: Privébezit Lees hier meer blogs van Mayke