Blog Michelle: De Negen Straatjes

Een kledingwinkel is tegenwoordig heel wat meer dan een paar kledingrekken en een kassa. Alles wordt uit de kast getrokken om maar anders te zijn dan de rest. Ik geniet ervan. Om een winkel zich in zulke gênante bochten te zien wringen is al hilarisch, maar het wordt pas echt lachen als ook de medewerkers in de winkel hun werk bloedserieus nemen.

Afgelopen zondag bevond ik mij in de Amsterdamse Negen Straatjes toen ik zo’n winkel in liep. Ik werd bij de ingang begroet door een verkoper met baard (verrassing!) én knotje (verrassing!) die meteen vroeg of hij me kon helpen. Vriendelijk, dat zeker, maar door jarenlange ervaring weet ik mezelf dondersgoed aan een lege portemonnee te helpen. Daarbij behoor ik tot het contactgestoorde soort dat al deze winkelactiviteiten liever alléén doet. Nou, dat bleek in deze winkel nog een aardige opgave.

Alle kleding hing er namelijk maar in één maat. Dat dwingt een soloshopper als ik om toch sociaal contact te maken, aangezien ik geen maatje 34 heb. Toen ik een mooi paars jasje zag hangen, moest ik dus wel en sprak de verkoper-met-knot-en-baard aan. Dat ging ongeveer zo:

Ik: “Ahum, pardon. Hebben jullie dit jasje ook in maat 38?”
Verkoper-met-knot-en-baard: “Ehm.. ja, dat ga ik even voor je vragen, (roept naar boven) ik wil graag de purple jacket met leather sleeve in maat 38!”

Op dat moment wordt hij gecorrigeerd door zijn passerende collega. “Nee nee, dat is dus geen jacket hè, dat is een bléééézer.”

Verkoper-met-knot-en-baard: “Oh, ik bedoel de purple blazer met leather sleeve in maat 38! … Ja … Ja die ja … Nee, nee nee, niet in black, nee, in purple!” Hij draaide zich weer naar mij. “Zou je daar ook nog een tee bij willen? Bijvoorbeeld deze met de golden chest pocket detail?” Het kostte me moeite om niet in de lach te schieten, maar de verkoper-met-knot-en-baard bleef bloedserieus. Ach ja, hij had immers hun eigen retailjargon netjes uit zijn hoofd geleerd.

Het bleek liefde op het eerste gezicht met het jasje en nog voor ik kon twijfelen stond ik bij de kassa, waar ik tot overmaat van financiële ramp ook nog een mooie sjaal zag liggen. “Oh, en deze graag erbij,” zei ik terwijl de verkoper-met-knot-en-baard alles in cadeaufolie verpakte en er een lint omheen deed. “Maar natuurlijk, deze scarf erbij… De tee is ‘m niet geworden?”

“Nee sorry, ik vond die golden chest pocket detail nét even teveel.”


Michelle Bakker (29) woont in Amsterdam en werkt fulltime op de redactie van VIVA.

mies@viva.nl

Instagram: michelle.bakker
Twitter: @michellebakker

Lees ook Michelle’s eerdere blogs:

BN’ers
Playboy
Oplapdag (deel II)
Oplapdag (deel I)
Dokter Jochem
Staat je goed
Chill
Tramtrauma
Koken is kut

Lowlands
Kerrrmis
Steppen

Op de camping

Tinder
Erik
Wildplassen
Erotische massage
Brombeer
In de schijnwerpers
Krabpaal
Het verschrikkelijke leed dat zeroes mode heet
Waarom 30 worden helemaal niet erg is