Blog Sophie: Fotoshoot

sophie

Twee weken geleden ging ik op de weegschaal staan. Het was een klap in mijn gezicht.

Nog nooit had ik zo veel gewogen zónder baby in mijn buik. ’s Morgens schreef ik me meteen in bij het eerste de beste afvalprogramma en ’s middags kreeg ik mail van VIVA: ‘Hoi allemaal, over een week houden we een fotoshoot! Tot dan!’

Mijn eerste reactie was: nee! Niet nu. Dit lijf ben ik niet echt! Er zit een veel slanker persoon in, een vrouw zonder onderkinnen, lellende bovenarmen en een dikke pens. Een vrouw met een taille, normale borsten (geen meloenen) en slanke heupen.

Oké, dat is niet waar. Ik heb altijd vooral uit heupen bestaan.

Dit logge lijf

Het ergste was nog dat ik mijn maten moest doorgeven. Eerlijk gezegd had ik geen idee. Ik kon moeilijk terugsturen: ‘Als ik op bed lig, krijg ik mezelf nog net in maat L geperst. Maar dan alleen bij die broek die ik al jaren heb en dus uitgelubberd is.’
En ergens wilde ik ook helemaal niet mijn maten doorgeven. Ik had me dan wel gewogen, maar ik zat nog in de ontkenningsfase. En nu zou dat dit lijf, dit logge lijf, vastgelegd worden door een camera. Ik kon wel janken.
Voortvarend ging ik daarom aan de slag. In één week viel ik twee kilo af, maar aangezien ik er nog dertien moet, zet dat niet veel zoden aan de dijk. Met knikkende knieën stuurde ik terug dat ik dacht aan de bovenkant maat 40 te hebben. Nou, dat vond de stylist helemaal niet zo groot, hoor. Nee, dacht ik bij mezelf, niet bij Linda de Mol, maar wel bij een brilsmurf van 1.62 meter. En daarnaast loog ik ook nog een maatje.17 beeld blog

Alleen maar slanke vrouwen

De dag van de fotoshoot brak aan. Steun had ik genoeg. De lokale kapsalon had tijd vrijgemaakt om mijn haren perfect te kleuren. De modewinkel waar ik altijd kom, had me kleren meegegeven. De schoonheidsspecialist had een vorm in mijn wenkbrauwen gemaakt en zelfs mijn nagels waren voorzien van een laagje acryl en lak.
Daar ging ik. Het Brabantse dorpstrutje naar Amsterdam, de grote stad. Bij de shoot waren alleen maar slanke vrouwen. Echt. Van de visagist tot de stylist, van de fotograaf tot aan de andere bloggers en redactieleden van VIVA. En ze waren allemaal nog aardig en lief ook!
Natuurlijk liet ik niks merken. En het opgemaakt worden was geweldig. Ik kreeg er zowaar zin in. Na de shoot mocht ik de foto’s bekijken en terwijl de rest enthousiast riep: ‘Díe is leuk en die ook!’, dacht ik alleen maar: dikke kop, dikke kop, dikke kop.

Hé, een taille

Nou goed, over een tijdje zullen we het zien. Misschien valt het mee. Ik hoop gewoon dat ze over een jaar nog een shoot doen. Dan zie ik er hopelijk wel uit zoals ik eruit wil zien. En mocht ik er beter uitzien dan verwacht, dan hebben ze gewoon goed geluisterd naar de zestien keer dat ik vroeg: ‘Kunnen jullie een taille photoshoppen? Please?!’


Journalist Sophie Fleur (36) is getrouwd en heeft drie kinderen. 

Lees ook:

Borstvoeding
Lijnen

Incasseringsvermogen

Zindelijk
Nachtje weg
Mank
De tevreden poeper
Gewoon lekker laten krijsen

Beeld: Jan Fornan