Blog Sophie: Goede voornemens

Het is januari, dus hoog tijd om goede voornemens te bedenken. Eigenlijk doe ik dat al zo’n 250 keer per jaar. Vanaf vandaag ga ik echt consequenter zijn. Of vanaf vandaag ga ik echt lijnen. Of nou ja, vanaf maandag dan. Volgende week ga ik alle kasten uitzoeken. Vanavond ga ik echt het vakantiealbum maken. Vanaf morgen krijgen de kindjes eerst groente op hun bord. Als ze dat opeten, volgt pas het vlees. Oh en de tv gaat ook vaker uit.

Komt er uiteindelijk iets van terecht? Soms. Qua opvoeden hink ik altijd tussen twee gedachten. De ene is: ik moet streng, consequent en duidelijk zijn, anders groeien ze op voor galg en rad. De tweede gedachte is afkomstig van mijn schoonmoeder, die altijd zegt: het komt uiteindelijk vast wel goed. Zo kan ik me erg druk maken over het feit dat de jongste totaal geen interesse heeft in groente of brood en ze is al (haha) zeven maanden. Het advies van mijn schoonmoeder was: doe wat appelmoes door de groente. Het consultatiebureau zou acuut een beroerte krijgen als ze dat wisten, maar het werkt.

perfect

Droombaby

Voordat de derde geboren werd, had ik blijkbaar zeeën van tijd. Ik maakte elk jaar een fotoalbum van ons gezin, hield dagboekjes bij, zocht kasten op tijd uit, had enigszins een opgeruimd huis en had energie voor twee. Sinds de komst van de derde, wat overigens een droombaby is die alleen maar lacht, is er van vrije tijd geen sprake meer.

Rust, reinheid en regelmaat was wat ik al die jaren nastreefde. En dat ging goed. Vooral ook omdat er 2,5 jaar tussen de oudste en de middelste zit. Nu heb ik een peuter van twee en een baby van zeven maanden die qua tijden haaks op elkaar staan. En omdat mijn energieniveau lager is dan laag, krijg ik het ook niet voor elkaar om wel een goed ritme te krijgen.slapen

Lanterfanten

Als de een in slaap valt, wordt de ander wakker. Als de een moet eten, is de ander net klaar van school. Het moet gewoon kunnen hoor, om het allemaal beter te plannen, maar ja, dan moet je consequent zijn.

Maar het is januari. De tijd van de goede voornemens. Vanaf vandaag heerst er een streng regime. Ze zullen weer op tijd naar bed gaan. Ze zullen groente eten. Ze zullen zelf gaan opruimen. Ze zullen beter luisteren. Want: ik ga consequenter zijn. En streng en duidelijk. Ik ga niet meer lanterfanten, maar stofzuigen. Ik ga niet meer voor me uit zitten staren en piekeren, maar aanpakken. En dat doe ik vanaf nu.

Of zou het toch allemaal vanzelf wel goed komen?