Blog Sophie: Het Spiraaltje, deel twee

spiraaltje

Nou, was ik even blij. Ondanks alle onrust van tevoren, had ik geen pijn bij het plaatsen van het spiraal. Ook geen ander gedoe daarna zoals krampen of het spiraaltje voelen. Nee, het ging helemaal perfect. Ik zou ook geen pijnlijke eisprong meer hebben. Kortom: het leek een wondermiddel. Ja, maar de wonderen zijn de wereld dus allang uit.

Met mijn onderlijf in de snelkookpan

Inmiddels zijn we vier weken verder en ben ik nogal opgeblazen. Ik krijg mijn ringen niet meer af, mijn schoenen passen niet meer. Mijn buik heeft weer de 5-maanden-zwanger-grootte, terwijl ik inmiddels alweer 13 kilo afgevallen ben. En die eisprong? Nou, serieus, alsof ik met mijn onderlijf in een snelkookpan werd gezet. Mijn borsten – die dat echt niet nodig hadden – hebben er een paar silicoontjes bij gekregen en beginnen nu weer onder mijn kin.

En dan heb ik het nog niet over de psychische klachten. Neerslachtig (ja, precies, daar was ik nu net vanaf), zenuwachtig, onrustig, totaal geen concentratie , doodmoe en ik loop de hele dag met tranen in mijn ogen omdat ik alles zo zielig vind.

Behang met de tanden te lijf

En dan zeg jij natuurlijk: kom op, alsof dat allemaal door een spiraal zou kunnen komen. Nee, dat had ik ook niet verwacht. Totdat ik ging speuren op internet. Een wereld ging voor me open. Nu wist ik natuurlijk al langer dat ik nogal gevoelig ben voor hormonen, want door de pil ging ik bijna het behang met mijn tanden te lijf (HET MOEST ER NU AF!). En ja ook tijdens mijn zwangerschappen wilde ik de ogen bij mensen uitsteken met mijn hakken.

Ik belde maar even naar de huisarts. Of dit wel verstandig was. Was er misschien een inwerktijd? Was ik te snel met mijn conclusies? Ja dus. Volgens de huisarts moet ik vooral geduld hebben. Een maand of drie afwachten. En dan komt het volgens hem allemaal goed. Nou ja, HIJ zal het wel weten. Hij weet vast ook wel hoe het voelt om nu al anderhalve week (amper) ongesteld te zijn.

Waar genaaid wordt…

Toch voel ik me er dus niet prettig bij. En het is nog een dure grap ook, een spiraaltje laten zetten. Je trekt er ook niet voor niets vijf jaar voor uit om de kosten eruit te krijgen, toch? Maar ja, alle andere conceptiemiddelen zijn ook ongeschikt. Dus zijn we weer terug bij de oude discussie. Alhoewel: ik weet het wel. Het is toch ook zo logisch: als er genaaid wordt, moet er ook eerst een knoop in worden gelegd. Ik wens mijn man succes.

Beeld: iStock