Blog Sophie: Kleine dingen

Vriendin M en ik zitten in hetzelfde volle schuitje. Werk, drie kinderen en een man die veel weg is. En dan zijn we ook nog eens allebei niet helemaal standaard.

Dat schept een band natuurlijk. Toen ik ‘Dit is het boek voor ouders met een leven’ zag liggen, heb ik het zowel voor mezelf als voor haar gekocht. En toen bleek dat we, in plaats van vermoeide, ook best blije moeders zijn.

Waar is de vrolijkheid?

De laatste tijd word ik sowieso een beetje kriegel van al die moeders-hebben-het-zwaar-artikelen. Natuurlijk moesten Barbara van Erp en Femke Sterken vertellen over hun nieuwe boek en ging het daarin vooral over het feit dat moeder zijn erg heavy is. Echter, vriendin M en ik misten de vrolijke noot.

Natuurlijk, ook wij zien het wel eens niet zitten. Op ochtenden als de oudste niet naar school wil (janken), de middelste niet dat ene broekje aan wil (krijsen) en de jongste van al het kabaal maar gewoon er OVERHEEN gaat gillen. Of die middagen dat na twee weken kammen, er wéér een brief van school komt waarin staat dat er luizen zijn en verdomd… inderdaad….kut…kut…kut…er een luis over het hoofd van de oudste loopt.

Just keep swimming

Of als je, net na het stofzuigen en dweilen en kleren vouwen, eindelijk even wil gaan zitten en er vervolgens een strategische aanval plaatsvindt van drie kinderen, die één minuut geleden nog zoetjes tv zaten te kijken. Of als de oudste niet wil eten (janken), de middelste juist zelluf wil eten (IKKE DOEN!!!!) en de jongste haar bord gewoon omkiept.nemo

Maar op die momenten hebben we één redding. Ik zong voorheen: I’m going slightly mad, maar vriendin M heeft iets veel beters en… moet ik zeggen… iets dat veel meer van toepassing is. Ons motto is sindsdien: Just Keep Swimming. Juist, uit de film Finding Nemo, waarin Dory geen kort termijngeheugen heeft en dus lekker doorgaat met zwemmen. En zo gaan wij, strompelende moeders, door met 1) ademhalen, 2) ademhalen, 3) lachen, 4) en weer ademhalen.

Hondenvoer eten

Want naast al dat gedoe, zijn er veel te veel leuke dingen. En vooral grappige dingen (nu moet ik even M gaan bellen om mij eraan te herinneren welke ook alweer). Oh ja, zoals dat de middelste houdt van soepballen en dat ze dan voetballen bedoelt. Of dat de oudste ‘zuurkool’ zei en dat ze supercool bedoelde. Of dat de jongste ineens snapt dat de brokjes van onze pup in het bakje horen, in plaats van in haar mond.

Of gewoon, het samen naar De Zoektocht naar K3 kijken. Of bij vriendin M, toen haar zoon vroeg of je van euro’s ook olie kon maken, toen ze euro95 stond te tanken. Of gewoon als ze ’s morgens even willen knuffelen in plaats van naar beneden, naar BENEDEN, NAAR BENEDEN!!!!  Ja, het moederschap is af en toe zwaar en de vermoeidheid is niet fijn, maar het blijft leuk als je kunt blijven lachen.

En voor alle andere geestdodende, libidoverlagende, chaos veroorzakende, hysterie-uitlokkende zaken waar we eigenlijk te moe voor zijn, is er: Just. Keep. Swimming. 

Beeld: Heidi Wils