Laatst sprak ik een vriendin. Haar oudste dochter was voor het eerst naar de kleuterschool gegaan. Ze had veel geleerd die eerste week, maar net niet wat mijn vriendin graag had gezien.
“Je bent de stomste mama van de hele wereld,” stond er na die week op haar repertoire en: “Stomme rot!”, alsmede: “Doe het lekker zelf.” Ja, die kleuterschool van tegenwoordig… het is niet meer wat het geweest is. De kleuters van nu zijn kei- en keihard.
Grote mond
Mijn eigen dochter kan er ook wat van. Ze zit nog maar vijf jaar en ze is al niet meer te houden. Maar dan echt. Punt één trekt ze volledig haar eigen plan. Punt twee is ze van onderhandelen overgegaan naar chanteren. En tenslotte heeft ze een grote mond. En straffen? Daar wordt ze niet warm of koud van.
Haar naar bed brengen bezorgt ons dagelijks grijze haren. Ze doet niet wat we zeggen. Ook al krijgt ze dan geen boekje, of moet ze zonder knuffel slapen, of gaat het speelafspraakje de volgende dag niet door, of wordt ze op haar kamer gezet of… of… of. Onze oudste dochter is niet zo snel onder de indruk. Ik heb, toen ze een jaar of twee was, ooit geprobeerd met een strafstoeltje en een cooling down traptree te werken. Ze lachte me vierkant uit. En sorry zeggen? Ze krijgt het haar strot niet uit.
Tranen met tuiten
Vorig jaar was het nog wel te doen. Luisteren heeft ze altijd slecht gedaan en ze heeft enorm de behoefte alles op háár manier te doen, maar het ging nog. Totdat ze de eerste aanvaring kreeg op de kleuterschool. Een vriendinnetje had gezegd dat A1 de enige van de HELE SCHOOL was die ’s nachts nog met een luier sliep. Mijn oudste huilde tranen met tuiten, verhardde zich en besloot in rap tempo zindelijk te worden (wat twee nierbekkenontstekingen later toch net niet de manier was).
Jouw mama is dood
Vervolgens zei een ander vriendinnetje tegen haar op de BSO: “Jouw moeder is dood.” En ja, we hebben het hier over vijfjarigen. A1 natuurlijk compleet overstuur. Wilde ’s nachts bij me in bed slapen, hing de hele dag aan mijn been. Begrijpelijk. Even later veranderde het gedrag compleet. Als ik niet doe wat ze wil, hoor ik: “Als je nu niet komt, ben je niet meer mijn liefste mama.” Of erger, toen we voor het eerst op een bomvol bungalowpark aankwamen, riep ze keihard: “What the fuck?”
Dat zorgde voor de intrede van een potjandriedubbeltjespot. Ze kon laatst wel keurig aan oma uitleggen waarom die pot er is. “Als ik godverdomme, fuck of kut zeg, gaat er een centje uit mijn spaarpot.” Ik schaamde me dood. Als ik haar vraag waar ze die woorden leert, zegt ze simpelweg “op school”.
Kleuterpuberteit
Nou ja, ik weet van de peuterpuberteit. En ik weet ook dat de echte puberteit steeds vroeger begint. Mijn dochter is vaak boos, vraagt veel negatieve aandacht. Was een tijd ook extreem jaloers op haar jongere zusje. Ze probeert nu de zorg over onze jongste over te nemen. Ik vraag me af of dit een soort kleuterpuberteit is, dat ze op mij afreageert wat haar op school niet lukt, dat het aan de opvoeding ligt of dat er een dieper probleem ligt. Maar zorgen maak ik me wel! Ze is nog maar vijf, wat als die echte puberteit begint?
Beeld: iStock
Delen