Blog Sophie: Nooit meer bevallen

bevallen

Negen maanden zwanger en uiteindelijk komt het neer op nog twee dagen. Dan ben ik namelijk 42 weken. En het is al de derde. Je zou dus denken dat mijn lijf onderhand wel weet hoe het moet: bevallen. Echter, het lijkt alles vergeten. Over drie dagen gaan ze mijn baby halen. Een scenario dat ik vrees en waar ik negen maanden lang niet op gerekend heb.

Er gebeurt maar niks
Twee keer eerder passeerde ik de 41 weken. Zo gek is het dus niet dat ik nog niet bevallen ben. En op wat dipjes na, kon ik het allemaal nog goed aan. Lichamelijk voel ik me eigenlijk nog 38 weken. Geestelijk is het op dit moment iets minder goed gesteld. Het is half zes ’s ochtends. Het perfecte moment om wakker te worden en me boos te maken omdat er nog altijd niks gebeurd is.Allerlei adviezen
De afgelopen weken heb ik mijn moeder en vriendinnen bestookt met afwisselend keiharde wanhoop en aan hysterie grenzend vertrouwen. Zij probeerden me te helpen, te steunen en te adviseren. Dat leverde het volgende op.

Advies 1: je bevalt niet omdat je het niet los kan laten. Klopt. Elke avond hoop ik dat het gaat gebeuren en elke ochtend is het een deceptie. Dus zoek ik afleiding en probeer ik mijn lijf te vertrouwen.

Advies 2: je bevalt niet omdat je het nog niet zat genoeg bent. Aha. Na twee eerdere (late) bevallingen, nam ik mij deze keer voor me niet gek te laten maken. Dus niet meer ’s nachts te gaan zitten piekeren, maar te zorgen voor voldoende rust. Dus ja, ik voel me nog best goed. Stom van me.

Advies 3: je bevalt niet, omdat je verwachtingen hebt. Oh ja. Ik moet heel mindfull in het hier en nu staan. Mijn gedachten niet laten beheersen door de toekomst (inleiden). Klopt. Maar wacht eens even: het heet toch ook niet voor niets IN VERWACHTING zijn?

Ik heb nog twee dagen en dan wordt ze gehaald. Ik zie daar verschrikkelijk tegenop. Was ze maar ingedaald, dan had ik misschien wat meer vertrouwen. Zo stom: ik had gedacht bij de derde de perfecte bevalling te hebben, doordat ik van de eerdere twee keer heb kunnen leren. Alsof het een examen is, wat ik moet doen. En dus kom ik mezelf weer eens tegen. Soms denk ik dat ik nooit meer ga bevallen. Overvalt me de moedeloosheid als ik dat lege wiegje zie. Probeer ik te vechten tegen de teleurstelling dat mijn lijf niet werkt zoals het zou moeten werken. En tegelijkertijd probeer ik ook nog vertrouwen te hebben. Het kan nog. Ik heb nog twee dagen. Nu nog leren loslaten…

Lees hier meer blogs van Sophie