Blog Sophie: Respect voor de kleuterjuf

kleuterjuf

Het was echt tijd. Er waren al een aantal creatieve middagen, een excursie en wat geschminck geweest her en der, waar ik NIET aan had meegedaan. Momenteel heb ik veel werk en hoe graag ik ook wilde (en eerlijk gezegd: soms ook gewoon niet wilde), het lukte gewoon niet.

Dus deze keer zou ik meegaan. Vriendin M. ging namelijk ook. Ja, we zagen het al voor ons: die kinderen in de speeltuin en wij aan de koffie. Top.

Kort nachtje

De dag begon al heerlijk. Mijn middelste dochter was om 10 over 6 wakker en ik had tot middernacht zitten werken. Vervolgens was ik bijna zo ver om te gaan douchen, toen de deurbel ging. En jawel: daar stond de schilder, die me had geappt dat hij om half acht wilde beginnen in plaats van om 9 uur. Of ik de telefoon niet had gehoord. Eh… nee, de telefoon was om kwart over 6 namelijk verdwenen in de poezelige handjes van A2, zodat ik nog even had kunnen doezelen.

De beste man moest worden voorzien van koffie, de kinderen van kleren, de rugzakjes van overblijfspullen en tegelijkertijd moest ik ook nog douchen. Natuurlijk kwam ik te laat op school. Ik duwde A1 de klas in en rende terug naar mijn auto om daar de autostoeltjes uit te halen. Ik moest namelijk behalve mijn dochter nog drie andere kinderen vervoeren naar het openluchtmuseum.

Deur kapot

Gehaast wilde ik de autodeur opentrekken en tuimelde zelf naar achteren. De deur was nog dicht, de deurgreep had ik in mijn hand. Erg handig bij een achterdeur, waar A2 altijd in haar autostoeltje zit. Ja, die deur heeft ook nog kinderslot. Top dus. Vraag me niet hoe, maar de stoel kreeg ik eruit. De maxicosi van de jongste smeet ik over de achterbank de kattenbak in. En terwijl we naar het museum reden, ging er ineens een lampje branden. Oh ja, ik had moeten tanken. Was ik vergeten…

In het museum moesten we meteen aan het werk. De kinderen mochten allerlei proefjes met water doen. Leuk! Not! We mochten namelijk via een nogal drassige oever vissen in een slootje om daarna beestjes te onderzoeken. Echt. Daarna moesten we onze groepjes mee naar binnen nemen om ook daar weer allerlei proefjes te doen. Gelukkig hadden we even pauze.

Stuiterende ukkies

M. en ik gingen uitgeput op een bankje zitten. Wij hadden vier kinderen om op te letten. Slechts vier! Ons respect voor de kleuterjuf kende geen grenzen meer. Sterker nog, we waren het roerend eens dat als we ooit kinderjuf waren geworden, we DEFINITELY überhaupt nooit meer aan kinderen waren begonnen. Een hele dag stuiterende ukkies om me heen! Die nog drukker zijn omdat de vakantie bijna begint. En wij moesten al bijkomen van een paar uur!

Dus moesten we koffie hebben. Er was geen koffie. Die hadden we blijkbaar zelf mee moeten nemen. Ons humeur daalde tot het vriespunt – hetgeen wel lekker was met een temperatuur van 30 graden. Weinig geslapen? Dat kan wel een keer. Een kapotte klink is ook wel te maken. Maar een ochtend met kleuters zonder koffie? Dat ging echt te ver. Ook moeders hebben hun grenzen. Toen de kinderen klaar waren met hun spelletjes, wilden ze graag naar de speeltuin. Dat mocht niet, omdat het museum daar blijkbaar niet voor verzekerd was. Echt. De volgende keer ga ik wel schminken!

Beeld: iStock