Blog Sophie: ‘Natgespoten worden vonden ze niet leuk. Wat een watjes, dacht ik bij mezelf’

Of ik wilde helpen tijdens de sportdag? Natuurlijk! Vooral omdat ik de kleuters mocht schminken. Maar ja, dat spreek je ergens in maart af en nu was het ineens zover in een hele drukke week…

Doen we even: een theatervoorstelling schrijven, de repetities bijwonen, scenario aanpassen, goodiebags regelen en meer van dat soort dingen. Dat ik na twee voorstellingen totaal kapot zou zijn, had ik gek genoeg niet meegerekend. En dat we een paar dagen later met het gezin weg zouden gaan en dat ik nog even moest werken, had ik ook al niet goed ingeschat. Oh ja, en dan hielp ik nog mee tijdens de sportdag. Vanaf een uur of negen tot een uur of twee ’s middags kinderen schminken, die dan natuurlijk om 14.00 uur ook uit waren en mee naar huis gingen. Het zweet brak me uit. Hoe ging ik dit in godsnaam doen?

Dat heb ik vaker hoor, dat het zweet me uitbreekt. Meestal zo rond een uur of vier ’s middags, als ik me realiseer dat ik de afspraak bij de fysiotherapeut/logopedist/tandarts ben vergeten. Je kent dat gevoel vast wel… Die adrenalinestoot in de buik, gevolgd door klotsende oksels en een immens schuldgevoel, vaak met wat-ben-ik-dom-gevoelens erbij.

Het overkomt me de laatste tijd nog weleens. Ik ben blijkbaar te druk in mijn hoofd. Ook nu staat er in koeienletters FYSIO op mijn hand, maar nog dacht ik om tien over twee vanmiddag niet: goh, laat ik nu maar naar mijn afspraak bij de fysiotherapeut vertrekken. Om gek van te worden.

Maar ondanks die drukte in het hoofd, kwam het toch nog goed. De sportdag werd wegens de warmte afgelast. Dat was dus helemaal niet erg. De kinderen mochten nu op school met water spelen, dus of we een waterpistool of iets dergelijks mee wilden geven. Kinderen uiteraard hyper. Waar ze normaal niet in hun kleren te schreeuwen zijn, hadden ze zich meteen na het ontwaken aangekleed. Jeej, watergevechten op school. Natuurlijk wilden ze net dat ene waterpistooltje hebben, wat ik nergens kon vinden.

’s Morgens was het ook al behoorlijk warm, dus met zweetsnor dook ik de schuur in om dat vermaledijde geweertje te zoeken, wat uiteindelijk een waterpistool met opslag bleek te zijn van Paw Patrol. We waren net op tijd op school.

’s Middags mocht ik twee oververhitte kinderen ophalen. Terwijl ze gewoon  na het buitenspelen, binnen een film hadden gekeken. En oh ja, ze waren ook nog helemaal droog. Nee, dat met water spelen was toch niet helemaal bevallen. Iemand anders natspuiten wel, maar zelf nat worden was NIET LEUK. Wat een watjes, dacht ik stiekem bij mezelf.

Een dag later zouden we vertrekken. Ik had al bijna alles klaar. GL controleerde nog even alle gegevens en schoot vervolgens kei hard in de lach. We vertrekken overmorgen pas, glunderde hij om mijn geblunder. Ik ben, geloof ik, nog nooit zo blij geweest een dag later op vakantie te gaan. Maar mijn hersenen wil ik na de vakantie graag weer terug.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Navelstreng
Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Verhuizen
Enig kind
Fuck de perfecte moeder
Kamperen
Vakantie
Papa
Hoge hakken