Blog Sophie: ‘Tijdens het kijken naar de voetballende dames dacht ik: wat een verademing’

dochter

Vrouwenvoetbal: zelfs als ze winnen, is het nog niet goed genoeg in de ogen van sommige mannelijke voetballiefhebbers. Goh, hoe zou dat nou komen?

De afgelopen dagen was ik bijzonder geïnteresseerd in de meningen van mannen die het maar niks vonden, die voetballende vrouwen. Ik begreep dat niet zo. Wat dat betreft was de timing van de Sire ‘jongens-moeten-jongens-dingen-doen-reclame’ ook lekker getimed.

Ooit waren alle kinderen op straat te vinden. De meiden met de zweeptol en de jongens met de wat lompe haktol. De meisjes met het elastiek en de jongens met de voetbal. Lekker overzichtelijk ook. Maar tegenwoordig moeten jongens weer jongens zijn, ook al zijn ze gelijk aan meisjes. En net op dat moment blazen voetballende vrouwen de heren van het erepodium. Bam!

Mannen die voetbal niet als spelletje zien, maar als bloedserieuze aangelegenheid, vonden het vrouwenvoetbal te traag. Het was niet van hoog niveau. Er was te weinig agressie. Het hele toernooi geen rode kaart! Dan wist je het toch al?

Ik knikte en probeerde me in te leven in het gedachtegoed van deze voetbalminnende mannen. Deze kerels van staal, die vroeger vast – net als in de reclame van Sire – hun scheten bij een vuurtje lieten, speren gooiden en nu nog steeds het liefst het vlees naar de grot slepen.

En dan keek ik weer een wedstrijd van de dames en snapte ik er nog minder van. Ik dacht: wat een verademing. Ik kan mannen met de griep al niet uitstaan – laat staan verzorgen – dus als er mannen van vele miljoenen huilie huilie gaan doen op het veld omdat er iemand op hun lange tenen is gaan staan, haak ik gewoon af.

En dan dat commentaar na de wedstrijd: eerlijk, uit het hart, in plaats van ‘eh….ja, natuurlijk willen we eh….graag ons eigen eh…. spel spelen, maar eh…we stonden eh…natuurlijk….eh……’ Oh, lekker interessant. Nee, dan hoor je toch liever: ‘dit was echt fantastisch. In de rust staat het 2-2, lekker effe kletsen in de kleedkamer, we zeiden gewoon: meiden we moeten er weer tegenaan. En ik kreeg veel ruimte, degene die tegenover mij stond was ook best wel bang.’

Je kunt iets kapot professionaliseren. Gooi er een hoop (onverdiend) geld tegenaan, geef iedereen een mediatraining of tien en uiteindelijk kijk je naar een inhoudsloze pot voetbal, waarbij het enige doel, namelijk winnen van de tegenstander, niet bereikt wordt.

Een discussie voeren of het niveau te laag is, op het moment dat die geweldige vrouwen met het goud in handen staan, is eigenlijk al een beetje huilie huilie. Überhaupt een discussie voeren over het niveau, dat in de eredivisie begint met een schamele 600 euro per maand, neigt een beetje naar kutnijd.

Prima, als mannen liever naar mannenvoetbal kijken. Goed dat Sire jongens weer jongens wil laten zijn. Maar stop dan met huilen en ga weer doen waar je goed in bent. Scheten laten bij een vuurtje bijvoorbeeld.


Elke week schrijft voormalig docente geschiedenis en journalist Sophie Fleur (34) een blog voor VIVA Mama. Ze is getrouwd en moeder van drie dochters.

Lees ook:

Navelstreng
Zwemmen
Tanika
Voor één dag papa
Omdat het kan
Zindelijk
Fuck de perfecte moeder
Vakantie
Papa
Hoge hakken
Sportdag
Kinderverjaardag
Happy pills