Boekrecensie: Grenzeloos verliefd

De tv-serie Grenzeloos verliefd staat hoog in mijn favorietenlijstje. Het gelijknamige boek – vol interviews met koppels die we kennen van tv – leek me dan ook een schot in de roos.

Vervelen
En toch valt het tegen. Tijdens de eerste verhalen ging het nog wel, want het is best leuk om te lezen hoe Cindy in Ghana verliefd wordt op Apollo en wat Esther ziet in de Peruaan David. Ook is het best leuk om te lezen wat voor aanpassingsobstakels een ander land opwerpt, welke dingen je van Nederland kunt missen en hoe mooi het is dat de liefde dit alles overwint. Maar na een paar verhalen gaat dit toch vervelen.

Opgevuld gemis
Het is namelijk bij de meeste verhalen hetzelfde. Of de bestemming is te dichtbevolkt en crimineel, waardoor de vrouwen niet zomaar de straat op kunnen, of het is er juist te dunbevolkt, waardoor het geen zin heeft om de straat op te gaan omdat er niks te beleven is. En natuurlijk missen alle vrouwen bij tijd en wijle hun familie, de Nederlandse tradities en bepaalde Nederlandse voedingswaren. Gelukkig biedt het nieuwe land daarvoor in de plaats ook een aantal exotische gerechten, zodat het gemis iets kan worden opgevuld. Op een gegeven moment denk je dan: nu weet ik het wel.

Geen frictie
Toen dit boek me na een paar interviews begon te vervelen, duurde het nog even voor ik snapte waarom. Totdat de serie weer op tv was. Wanneer je een meisje ziet verhuizen naar het buitenland omdat ze daar haar grote liefde heeft ontmoet, kun je op de bank denken: tjonge jonge, wat een naïviteit, dat gaat vast nooit goed, zie je wel, ze hebben nu al ruzie – et cetera. De schrijfster van het boek daarentegen laat de vrouwen in eigen woorden vertellen wat er zo geweldig is aan een liefde in het buitenland. Er is nauwelijks ruimte voor de frictie die je op tv wel altijd ervaart. Heel af en toe wordt in een bijzin een ruzie of tijdelijke breuk genoemd, maar daarna is alles weer rozengeur en maneschijn.

In need of drama
Het lijkt ook wel alsof de stellen in het boek erop zijn uitgezocht dat ze nog samen zijn. Of misschien wilden de andere stellen niet meewerken, waardoor de schrijfster onverhoopt zat opgescheept met alleen maar verhalen die overlopen van liefde. Wanneer één stel uiteindelijk toch nog uit elkaar gaat (Eva en Phil, Australië, seizoen 3) willen ze achteraf niet meer praten of is er geen tijd voor een toelichting, want het hele zoetsappige verhaal staat afgedrukt, met alleen aan het eind de vermelding dat Eva en Phil helaas uit elkaar zijn. Dat bevredigt mijn behoefte aan drama totáál niet.

© foto: The house of books