Blog: Zwanger & een fikse borstontsteking

Dagboek van een zwangere vrouw: week 34

Jawel hoor, het is weer zover. Ik ben nog niet eens bevallen, maar ik heb wel een borstontsteking van drie centimeter. Ach, ik ken het ondertussen. Beide borsten worden opgeleukt door allerlei littekens, veroorzaakt door operaties. De meer oppervlakkige ontstekingen zijn vanzelf overgegaan. Nu echter, zit er weer eentje lekker diep.

Ja, wat een pretje is het. Slapen op de linkerkant lukt niet meer. Op de rug krijg ik last van zuurstoftekort en op de rechterzij sliep ik tot nu toe nooit. Ach, is dat het ergste, denk je dan? Nee, dat niet. Het is vooral ongemakkelijk en pijnlijk. Zeker met kinderen die nog gedragen moeten worden en het feit dat ik ontstekingsremmende middelen niet mag hebben.

Toen ik in 2009 zwanger was van de eerste, wist ik dus al dat ik geen borstvoeding kon geven. Sommige vrouwen zullen nu misschien compleet hysterisch in het haar grijpen en roepen dat een ontsteking helemaal geen reden is om van borstvoeding af te zien en dat mag. Ik durfde het gewoon niet aan. Zeker niet na al die operaties. Dus ging ik op zoek naar informatie over flesvoeding. En dat was nog best moeilijk.

Oh ja, ik werd gebombardeerd met folders over borstvoeding en héél af en toe een minuscuul foldertje over flesvoeding vanaf zes maanden, maar over de eerste periode niets. Helemaal niets. Want dat mag niet van de overheid. Er mag geen reclame gemaakt worden over de eerste flesvoeding. Nee, oké, dat snap ik nog een beetje, want borsten kunnen tenslotte niet met concurrerende reclame komen, maar er kan op z’n minst toch wel een informatieve folder zijn voor vrouwen die van tevoren weten dat ze geen borstvoeding kunnen geven?

Even wat voorlichting over het type fles, de te kiezen voeding… is dat nou zo moeilijk? Ja dus. Maar goed, al doende leert men. De eerste begon pas na een paar dagen te drinken, omdat wij toen van type fles veranderden en de tweede dronk pas na zes weken goed, omdat ze een te korte tongriem had. Waar ik overigens pas achterkwam toen de mevrouw van de gehoortest tegen mijn vier dagen oude wurm ging roepen dat ze d’r tong moest uitsteken en tegen mij dat borstvoeding zeker niet gelukt was.

Bovenstaande schreef ik vorige week. Inmiddels is de ontsteking ‘geklapt’ en mag ik zelf twee maal per dag de wond openhouden door er met een wattenstaafje in te porren. Ach, wat moet dat moet. Heel blij ben ik wel met mijn receptje voor de apotheek. Voor mij godzijdank geen stuwing straks: twee pilletjes zullen mijn borsten rustig houden. De flesvoeding staat al klaar, verschillende flessen staan te wachten om uitgeprobeerd te worden. Gelukkig ben ik nu beter voorbereid.

CC foto: hansbuwalda