Borstvoeding verplicht?

borstvoeding verplicht?

In Abu Dhabi heeft de Federale Nationale Raad een bepaling aangenomen in een nieuwe wet rondom kinderrechten, waarin jonge moeders verplicht worden hun baby twee jaar borstvoeding te geven. Dit omdat volgens de Islam alle kinderen recht hebben op die termijn aan borstvoeding.

Toen ik dit las, dacht ik: hier moet ik over schrijven. En vervolgens dacht ik: ai, daar komen natuurlijk rellen van. Been there namelijk. Borstvoeding is namelijk niet alleen een middel om te voeden. Het is ook emotie geworden, een soort heilig geloof waarin afvalligen worden veroordeeld en gestenigd met feiten, zoals dat borstvoeding het beste is voor het kind. Eigenlijk wordt er dus gezegd: als je flesvoeding geeft, ben je geen goede moeder.

Ook ik voelde emotie, na het lezen van het artikel over Abu Dhabi. Mijn eerste gedachte was: wat als je geen borstvoeding kunt geven? Wat als je tijdens je zwangerschap al ‘zieke’ borsten had, waardoor het niet eens im frage was, zoals bij mij. Of wat als je na de bevalling zo lichamelijk overhoop ligt dat je er niet aan moet denken? Of wat als, zoals bij mijn jongste dochter, het tongriempje te kort was om te kunnen drinken aan de borst, een euvel dat de huisarts pas na twee maanden wilde verhelpen?

Ik ken talloze verhalen van vrouwen, die echt heel graag wilden, maar het niet voor elkaar kregen. Ik vergeet niet snel het verdriet van mijn vriendin, die dacht dat haar zoon goed dronk, terwijl hij maar af bleef vallen. Na een maand zat hij nog altijd ver onder zijn geboortegewicht. Bij het verplicht stellen van borstvoeding, zou hij overleden zijn.

In Abu Dhabi is borstvoeding een recht van het kind, terwijl de moeder het moet geven. Er wordt dus niet gekeken naar het recht van de vrouw.  En eigenlijk is het daar misschien een wet, maar hier in Nederland is het een overtuiging. Ik kreeg een tabletje tegen de stuwing, omdat ik tenslotte vanwege medische redenen geen borstvoeding kon geven. Een vriendin van me, die gewoon zo maar koos voor flesvoeding, kreeg dat niet. Die moest maar even doorbijten.

En daar maak ik me dus best zorgen om. In hoeverre wordt er in deze overtuiging nog gekeken naar wat het beste is voor de moeder? Of is dat niet meer belangrijk? Daarnaast geloof ik niet dat flesvoeding zo veel slechter is. Ik moet het wel geloven. Ik kreeg het, mijn kinderen krijgen het. Ik wil het beste voor mijn meisjes. En dat is in mijn geval de fles.

CC foto: grietje