Boven de rivieren

Met mijn haar in een degelijke dot zit ik op kantoor – boven de rivieren – aan mijn tweede kopje espresso. Ik wilde eigenlijk groene thee, maar ik drink altijd espresso en zo dus ook vandaag. De koffie is een stuk minder lekker nu ik ben gestopt met roken. Niet vandaag-stop-ik-met-roken-gestopt, maar mijn-sigaretten-zijn-op-en-het-is-zondag-en-ik-woon-in-een-dorp-gestopt.
En dat nu al bijna drie dagen. Ik had natuurlijk al lang een nieuw pakje kunnen halen. Maar dat doe ik niet en daarom ben ik inmiddels best-wel-bewust-gestopt.

Terwijl ik denk aan een peuk, dwalen mijn gedachten af naar wijn. En dan bedenk ik me ineens dat ik wijn wil drinken in een ‘schapen-pak’. Zo eentje met een grote pluche kop, dat een sauna voor je hoofd wordt. Dat je snakt naar adem, terwijl je kijkt door twee enorme neusgaten. Hoe je wijntjes drinkt met zo’n pluche kop op, dat veel te zwaar is en op twee afzakkende schoudertjes hangt, weet ik niet. Maar het lijkt me fantastisch en ik wil het.

Iets te enthousiast roep ik vanuit het niets dat ik als schaap naar Brabant wil. Met een korte ‘beeeh’ erachteraan. Mijn collega kijkt me, zoals verwacht, aan alsof ik van een andere planeet kom. En zo voel ik me ook. Maar dat is niks nieuws.
Op sarcastische toon zegt ze dat ze carnaval echt iets voor mij vindt. Volgens mij heeft ze niet door dat ik serieus ben en daarom laat ik het maar zo. ‘Beeeh’.

CC foto: jhenryrose