Blog Lisette: Chaos is mijn lifestyle

‘Wat ging ik ook alweer doen?’ is mijn gemiddelde dag samengevat in zes woorden. Als ik thuis werk, houdt dat in: schrijven, schrijven, schrijven. En een beetje eten. Weet je, dat ga ik meteen maar even doen.

Er was nog iets…
Op weg naar de keuken struikel ik over een berg troep, die ik in het voorbijgaan even in de wasmand besluit te gooien. En nu ik toch bij de wasmachine sta, kan ik net zo goed een wasje draaien. Vandaag maar eens zwart. O, dan moet die zwarte beha er ook bij. Waar is mijn behazakje ook alweer? Ik geloof dat ik hem in de slaapkamer heb zien liggen. Ik loop er wel even heen. En wat doen die schoenen hier? Die horen op het schoenenrek.

Waarom was ik hier?
Hé, waarom staan er nog vieze borden op het nachtkastje? Die neem ik wel even mee naar de keuken. Kan ik meteen de afwas doen. Staat er verder nog vuile vaat in huis? Misschien in de woonkamer. Ja, inderdaad, zie je wel. Eventjes efficiënt stapelen… Hm, Lau z’n gitaar staat hier nog. Ik stop hem wel in de hoes, die ligt geloof ik in de slaapkamer. Nu loop ik nog steeds met die vaat in mijn handen. Terug naar de keuken. Wat doet die banaan op het aanrecht? O ja, daar zou ik een stukje vanaf snijden voor de konijntjes. Maar net was ik hier ook al. Wat kwam ik toch doen? *buik knort* O ja, eten.

Glitterende chaos
Ik ben sneller afgeleid dan een kleuter met ADD in een speelpaleis vol jonglerende clowns en ontploffende confettikanonnen en hé is dat een pindakaasvlek op mijn shirt? Troep in mijn hoofd, troep in mijn huis, troep in mijn leven. Dat is hoe het is en ik geloof niet dat het ooit anders gaat worden. Wat me trouwens doet denken aan een van de grappigste zinnetjes die ik ooit gelezen heb, van Marlies: ‘Glitterkerstkaarten gemaakt. Nu alles glitter. Glitterhanden, glitterhuis, glitterleven.’ Die laatste drie woorden schieten me soms op de bizarste momenten te binnen. Zoals nu. Ik wil ze wel boven de bank op een glitterende poster. Oké, maar goed. Waar had ik het ook alweer over?

En zo werd het alsnog zaternacht
Ik kan met gemak een uur door het huis heen scharrelen, terwijl ik allerlei klusjes oppak en halverwege weer uit mijn handen laat vallen. Tegen de tijd dat ik bedenk dat ik eigenlijk aan het afwassen was, is het water koud. Soms schrik ik midden in de nacht wakker met het besef dat de was nog in de wasmachine zit. Op het moment dat ik zaterdagnacht mijn bed inrol, ontdek ik steevast dat ik mijn Vivablog nog moet schrijven. Alleen mag dat laatste vanaf nu niet meer, want alle bloggers moeten hun blogs eerder klaarzetten. Dus schrijf ik deze blog op donderdag. Ik ben dus nog enorm op tijd. Ik lees hem zo nog even door, maar eerst vouw ik deze stapel wasgoed op…

Lees hier meer blogs van Lisette