Column Noah: ‘Lara is leuk, maar veel te vermoeiend om bij te blijven’

column Noah

Single Noah (33, accountant manager bij een uitgeverij) vertelt elke week in zijn column over zijn date avonturen.

Twee nachten bleef ik bij Lara. In de hotelkamer brandden we kaarsen, bestelden roomservice en wipten als konijnen. Lara is veruit de meest excentrieke bedpartner die ik ooit had. Zo vertelde ze me over haar trichophilia, een fetisj waarbij je kickt op haar en waardoor Lara mijn kin bijna kapot krabde omdat ze de stoppels zo sexy vond.

Na haar mondkapjesbinnenkomer bleef alles met Lara zonderling, maar tegelijkertijd opwindend. Een paar keer douchte ik langer dan ik thuis zou doen om mezelf terug te vinden. Onder het klaterende water besloot ik dat Lara geweldig is, maar dat ik nooit een vriendin als zij zou willen. Over de lijntjes kleuren bevalt me meer dan ik ooit verwachtte na mijn break-up met Lieke, alweer twee jaar geleden. Ik vind Lara leuk. Maar voor mij is Lara veel te vermoeiend om in ‘voor- en tegenspoed’ bij te zijn.

Ik snap haar man wel dat hij vier maanden voor een klus in Thailand zit, al besef ik heus dat hij geen burgerlulletje is die stipt om half zes wil eten en daarna de herhaling van Wie is de mol? gaat stukpluizen, Lara naast zich met een breiwerkje. Zulke types zijn het niet.

‘Wat giechel je?’ Mijn moeder heeft pretoogjes. Nu ik weet dat ze semantische dementie heeft, een cognitieve stoornis waarbij ze namen van voorwerpen en mensen ooit zal vergeten, bezoek ik haar vaker. Nu begrijpt ze nog alles, ook al mist ze begrippen. Toen ik aankwam en met twee saucijzenbroodjes in mijn hand vroeg om de gebaksbordjes, keek ze me hulpeloos aan. Toen ik alles gevonden had en op tafel zette, klapte ze. ‘Oh, die schoteltjes voor lekkere dingen!’

Het is het voorland van wie mama wordt. Een lief vrouwtje dat in haar hoofd niets meer kan volgen en continu moet vechten om woorden. Ze zal mij blijven herkennen, maar niet meer weten dat ik Noah heet. Ik sta op en zoen haar kruin. Ze vouwt haar armen om mijn nek en knuffelt me. Haar blijdschap doet me smelten.

Lees ook
Column Noah: ‘Ik hou van mijn man. Maar vandaag wil ik bij jou zijn’

Eigenlijk moet ik verschijningsdata van uitgestelde titels aanpassen. Er is zo veel doorgeschoven vanwege de sluiting van de boekhandels en veel auteurs snakken ernaar om in de boekhandels te liggen zo gauw dat kan, maar tijd met mijn moeder is nu belangrijker.

Uit de kast pak ik een legpuzzel die ik uitstrooi over de triplex plaat uit de bijkeuken. Ze komt naast me zitten, speurt al naar hoekjes. Mijn kruis is nog gevoelig van mijn date met Lara, maar compleet leeg. Op het werk is het druk, maar ik red het en héb nog werk. Mijn koelkast ligt vol. Het saucijzenbroodje was lekker. Op de radio spraken ze over een zonnig weekend en mijn moeder schatert het uit wanneer ze ineens drie passende stukjes aanlegt. Even ben ik compleet gelukkig.

Op de hoogte blijven van onze leukste artikelen en winacties? Schrijf je in voor de VIVA-nieuwsbrief