Column Noah: ‘Ik schrik op: fantaseer ik nu werkelijk over de buurvrouw?’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Lara en ik. Dat werkt niet meer. Ik weet niet precies wat ik voel. Het is geen verliefdheid. Een vrouw als Lara is te energiek en onorthodox voor mij. Ik zou continu het gevoel hebben dat ik mezelf moet bewijzen. Leuk vind ik haar wel. Zo leuk dat ik soms denk aan haar echtgenoot. Dan voel ik een steek. Lara is van hem. Ik ben haar toyboy. Geleend speelgoed om haar te plezieren.

Lara deelt veel met me, spart en praat en filosofeert. Maar haar échte binnenkant, wie ze is en wat ze denkt? Ik heb geen idee. Ik weet nog steeds haar echte naam niet omdat ze me die niet wil zeggen. Het voelt niet goed. Ik ben dankbaar voor alle geile nachten en dagen, blij met alles wat ik van haar heb geleerd. En intens gelukkig met haar lef. Lara is altijd in voor een experiment en heeft mij meegenomen in mijn fantasie van buitenseks. Het voelt als sexual awakening, ik ben wakker geworden.

Ineens zie ik me op een vlinderstoel zitten in een statisch kringetje van andere mensen. ‘Ik ben Noah en ik ben een voyeur.’ Ik giechel achter mijn bureau, waar ik eigenlijk in Excel publicatiedata moet veranderen. ‘Je zit te dromen.’ Mijn collega René houdt zijn hoofd schuin. Voor ik het doorheb, schiet hij een prop papier op mijn bureau.

Het is onze corona-game. Niet te vaak op kantoor, niet te dicht in elkaars buurt, wel klieren. Zou hij weleens masturberen in zijn achtertuin? In zijn eentje als zijn vrouw boodschappen doet? Of haar tegen een boom drukken in het bos en gewoon nemen als een holenmens?

Ik kijk hem aan en voel hoe moe ik ben. De afgelopen drie dagen waren de aanbiedingsdagen. Dan presenteren de uitgevers en marketeers van mijn uitgeverij de titels van nieuwe boeken die de komende maanden verschijnen. Ze vertellen kort waarover het boek gaat zodat ik goed geïnformeerd ben en deze titels kan verkopen aan de inkopers.

Lees ook
Column Noah: ‘Ik hoopte dat er geen wandelaars in de buurt waren’

‘Koffie?’ vraagt René. Ik knik. Als hij achter de glazen wand in de weer is met de koffieautomaat, denk ik terug aan het raam bij de buren. Ik kwam mijn buurvrouw vanmorgen tegen toen ik in mijn auto stapte. Ze zweeg over mijn geile avontuurtje in mijn achtertuin. Ik ruik de koffie die mijn collega voor me neerzet, bedank hem, en neem een telefoontje aan van een boekhandel.

Die avond in bed denk ik aan mijn buurvrouw. Ze staat achter het wapperende gordijn, het raam op een kier. Ik stel me haar uitzicht voor: mijn lichaam in de blauwe zitzak. Een getinte hand in de surfshort met palmenprint, rukkend tot ik klaarkom. Keek ze enkel? Of likte ze haar lippen en speelde ze tegelijkertijd met zichzelf? Ik schrik op uit mijn gedachten. Fantaseer ik nu werkelijk over de buurvrouw? En Lara dan? Ineens weet ik wat ik moet doen. Ik pak mijn telefoon en tik een appje naar Lara: ‘Kunnen we morgen praten?’

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?