Noah: ‘Mijn vingers lijken als vanzelf te bewegen. Daar staat het. Ik mis je’

noah column viva

Na een pijnlijke break-up besluit Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn nieuwe leven als single.

Een kwartier geleden nam Ismael Kirsten mee naar huis. Mijn zus wilde hem niet eerder spreken, dus kwam mijn zwager na werktijd. Door de keukenmuur heen hoorde ik ze praten, ook al was dat het eerste kwartier vooral geschreeuw. Jij waardeert mij niet meer. Al-tijd zit je te katten. En ik dan? Doe ik het óóit goed bij jou? Daarna kwam het geroezemoes. Een snik. Ten slotte hoorde ik de slaapkamerdeur opengaan en volgden voetstappen op de trap. Met ons drieën dronken we nog koffie maar het voelde ongemakkelijk. Toen ze uiteindelijk vertrok, bekeek ik Kirsten. Een betraand gezicht, maar een rustige blik in haar ogen. ‘Alles oké?’ vroeg ik. Kirsten knikte en gaf me een boks. ‘Love you.’ ‘Love you more.’ Vandaag mag ik zulke dingen zeggen.

Zodra ze de hoek om rijden, loop ik naar de snackbar voor junkfood dat ik wegwerk bij de laatste aflevering van The spy. Ik ben zo onder de indruk van het einde dat ik na afloop de hoofdpersoon van deze serie googel. Daarna denk ik opnieuw aan Ilse en Kirsten, momenteel de twee vrouwen in mijn leven. Ilse zit gevaarlijk veel in mijn gedachten. Soms rijden we in een gedachtenflits weer samen in mijn verzonnen cabrio, kriskras door Frankrijk. Ze draagt een sjaal om haar hoofd en een grote zonnebril. Lachrimpels naast haar ogen. Als de flits wegtrekt, denk ik aan Kirsten. Mijn zus zit in een flinke huwelijksdip met een man die haar onophoudelijk controleert en afkamt. Volgens Kirsten is het stresseten waarvan ze zo aankomt. Mijn telefoon rinkelt. ‘Guapa!’ De stem van Menno schalt in mijn oor. ‘Hoe is het met Ilse? Ga je al samenwonen?’ ‘As we speak zit ze op haar knieën voor me.’ Ik hoor Menno’s vertrouwde lach en Babe die blaft en het voelt of er een laag drab van mijn schouders glijdt.

‘Ik had een rotdag,’ geef ik toe, maar als Menno aanbiedt om langs te komen, hou ik de boot af. Ik ben moe. Eerst sloop ik vanmorgen bij Ilse weg om thuis te douchen en stond Kirsten overstuur voor mijn deur. En na een chaotische werkdag waarbij ik meteen al een salespitch miste, luisterde ik noodgedwongen naar het gebekvecht van Ismael en Kirsten in mijn slaapkamer. Boven draai ik de douchekraan open. De geur van mijn douchegel. Een schone handdoek. In bed wacht ik op de slaap. Een laatste keer bestudeer ik Ilse’s profielfoto en scroll door haar Instafeeds. Mijn vingers lijken als vanzelf te bewegen. Daar staat het. Ik mis je. Terwijl de verzendbevestiging verschijnt, weet ik dat het dom was om haar dit bericht te sturen.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-12. Dit nummer ligt t/m 25 maart in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «