Noah: ‘Ik voel me een klootzak wanneer ik haar gedag kus en zeg dat ze lief is’

noah

Na een pijnlijke break-up besluit Noah (32, accountmanager bij een uitgeverij) weer te gaan daten. In VIVA vertelt hij elke week over zijn nieuwe leven als single.

Verdorie. Wat een zwakke zak ben ik toch. Een paardenpiemel. Nog slaperig rek ik me uit en raak met mijn teen haar kuiten. Ik moet naar de wc, en dan bedoel ik ook écht. Waarom ben 
ik niet gewoon thuis? 
We waren gaan darten, Ties, Menno 
en ik. En we hadden gedronken. Te veel, natuurlijk. Het bier ging zo hard dat ik Miss Courgette, haar echte naam was me ontschoten, gisteren al lallend een booty app stuurde. Contact opnemen met iemand met als enkel doel seks. Hoe banaal. Het leek me gisteren een enorm goed plan. What was I thinking?

‘Nu lig ik in haar bed, met weer die ranzige kattenharen in mijn mond.’

Mijn darmen melden zich steeds dwingender. 
We hadden buiten in een steeg naast elkaar staan piesen, Ties, Menno 
en ik. Strakke gay-porno als we het gefilmd hadden, maar gelukkig waren we te lam om dat te bedenken, ook al was er iets met een telefoon. In een vreettent aten we vette Duitse worsten en ontnuchterden een beetje. Toen heb ik haar dus geappt. Ze reageerde meteen dat ik welkom was. Nu lig ik in haar bed, met weer die ranzige kattenharen in mijn mond. Haar kamer is rommeliger dan de vorige keer. De in de haast uitgetrokken karamelkleurige slip ligt uitgelubberd naast haar bed. Ernaast een dicht-geknoopt condoom. Goddank heb ik daar nog aan gedacht. Of zij, dat kan ook. 
Nicole.

‘O god, wat heb ik gedaan?’

Ik herinner me haar naam weer. 
Haar kat springt op bed en loopt op me. Ik duw hem weg. 
‘Vond je het lekker, Tarzan?’ Nicole is ook wakker. 
Tarzan? O god, wat heb ik gedaan? Eerlijk gezegd heb 
ik niet veel herinneringen 
aan vannacht. 
‘Je was lekker in vorm. Ik dacht eerst even dat je bezopen was, maar alles lukte prima.’ Een vette knipoog. Wie is deze vrouw eigenlijk? Vond ik haar de vorige keer al niet truttig? Ik herinner me de berensloffen. Haar groentetuin. Ze zoent me. Ik kus terug. 
Haar grote borsten deinen wanneer ze opstaat. Ze heeft flinke stoppels op haar benen.
Op de wc laat ik alles los. Ik vind een bus verfrisser en spray royaal met de chemische rozenlucht en zet het raam open. Kwart over tien, zie ik op de digitale wekker naast haar bed. ‘Ik moet gaan,’ zeg ik. ‘Ik bel je straks.’
 ‘Geloof je het zelf?’ 
Voor het fatsoen streel ik haar haren en duikel nog een smoes op, maar ze zegt dat het niet erg is. ‘Ik wist al dat het tussen ons niets werd sinds je de vorige keer vertrok. Leuk je weer te zien, Noah. Misschien tot later. Misschien ook niet. 
Ik voel me een klootzak wanneer ik haar gedag kus 
en zeg dat ze lief is.

‘Deze zal ik ook maar wissen, hè?’ Ze staat in de deur-opening. Op de foto op haar telefoon heb ik lodderige ogen. Mijn broek hangt op mijn knieën en ik zie een stuk been van Ties of Menno op de achtergrond. Pontificaal in beeld, half hangend uit mijn boxer, zie ik een slap, roze lulletje.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2019-44. Dit nummer ligt t/m 5 november in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «