Noah: ‘Heb jij cupmaat DD of meer, want anders hoeft het niet voor mij’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

In mijn droom rij ik weer in mijn verzonnen cabrio. Naast me geen Ilse, ik zit alleen. Met op de passagiersstoel een rugzak. Als ik die in het gras open schud, vallen er allemaal gekke dingen uit. Een stressbal in de vorm van een cupcake. Een fles gin-tonic. Een grijze tanktop van ribbelstof. Verwonderd ruim ik alles op en als ik omkijk, is mijn auto verdwenen. Zwetend word ik wakker.

Twee weken is het nu uit met Ilse. Het waren kloteweken, net als Ilse’s timing. Liever lag ik met haar in bed, samen kijken naar het einde van La casa de papel of gewoon met elkaar koken. Corona is misschien makkelijker te hanteren met een partner of gezin, maar voor mij is die partner passé. De enigen die ik in real life zie, zijn Menno en Ties. We spraken met elkaar af dat we niemand zien behalve elkaar. De laatste weken spelen we ook Skip Bo en Monopoly, maar duizend keer liever was ik bij Ilse. Liefdesverdriet is ruk. Tot mijn grote opluchting appen we nog met elkaar, want ook zij zit alleen.

‘Blijkbaar zit de wereld vol met oppervlakkige amoebes’

Het is fijn om haar gezicht af en toe te zien en het voelt prettig en vertrouwd om Buzzy via een schermpje te horen blaffen. Met mijn collega’s, zus en moeder heb ik contact via Zoom, Microsoft Teams en FaceTime. Op Bevrijdingsdag was ik er zo klaar mee dat ik naar mijn moeder fietste en in haar tuin ben gaan zitten. Ook op mijn werk prikt de coronacactus aardig stekelig en diep. Van twee collega’s is een tijdelijk contract niet verlengd. Eén van hen functioneerde niet, maar de andere was een topper. Een ander zweet peentjes omdat haar contract tot november loopt. Een paar maanden geleden proostten we met champagne op het nieuwe jaar. Nu is de wereldbevolking uitgedund en zijn we bang geworden voor elkaar.

‘Ben je een beetje groot geschapen?’ Roos, de dame die op Tinder tot een minuut geleden nog potentie had, stelt me deze vraag. Zo te zien verspilt ze liever geen tijd en moeite na mijn aardige berichtjes. ‘Ik hou enkel van megapikken, maatje XXXL zeg maar, anders voel ik niets.’ Mijn vingers jeuken om niets terug te tikken over het formaat van haar garagedeur, maar ik doe het niet. Laten we zeggen dat Roos verleden tijd is. Blijkbaar zit de wereld vol met oppervlakkige amoebes. Of Roos houdt van provoceren, dat kan ook. Toch lijkt het me een rare manier om de ware te ontmoeten. ‘Ik heb inderdaad een flinke boomstam,’ typ ik terug. ‘En ik ben erg nieuwsgierig naar jou. Heb jij cupmaat DD of meer, want anders hoeft het niet voor mij. En schoenmaat 38. Lukt dat?’ Als ik het bericht heb verzonden, blokkeer ik Roos en kijk naar een foto die Ilse en ik maakten in het park. Ik mis haar.

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Lees ook: Noah: ‘Ik werd misselijk bij het idee van een andere vent in haar bed’

Noah’s column komt uit VIVA-2020-21. Dit nummer ligt t/m 27 mei in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «