Noah: ‘Ik ben te weinig op bezoek geweest bij mijn moeder. Ik merk dat ze af en toe in de war is’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Een appje van Gitte. Wanna talk? Ze zal zich vast alleen voelen. Ik herinner me van onze gesprekken dat ze geen vriendinnen heeft. Alleen haar werk in de sportwinkel. En daar klets je ook niet gezellig met wildvreemden op anderhalve meter afstand en een mondkapje op je snuit. Op Amazon bestelde ik twee idiote kapjes met kerstprint. Een lachend rendier en een belachelijk rood ding waaraan een spierwit polyester baardje hangt. Ik heb ze nog niet gedragen, ik hou nog vast aan het gave exemplaar met ankers uit Nice. Maar nu ik buiten knipperende herten op de daken zie, wordt het er zo langzamerhand wel tijd voor.

Ik twijfel. Eerlijk gezegd heb ik helemaal geen zin om met Gitte te praten. Het klikte niet tussen ons in real life en dat had ik niet zien aankomen. Maandenlang hadden we woeste seks achter onze computerschermen, we belden elkaar bijna om de dag. En we deelden privégedachtes. Ik hoop dat het goed met je gaat, app ik terug. Maar ik heb een nieuwe liefde, dus lijkt me beter van niet. Het is een kutsmoes, ik weet het. Maar Gitte is verleden tijd en haar voor het hoofd stoten, durf ik niet.

Lees ook:
Noah: ‘Ik ken Menno niet anders dan vrolijk. Deze sombere bui is nieuw voor mij’

Daarvoor hebben we te veel gelachen en deelden we te veel intimiteit. Wel zet haar appje me aan het denken. Ik ben de afgelopen weken te weinig op bezoek geweest bij mijn moeder. Ik merk dat ze af en toe in de war is. Laatst wees ze naar het fornuis en zei: ‘Dat ding om water in te koken.’ Ze kon niet meer op het woord fluitketel komen. Het bizarre is dat ze prima weet wat dingen voorstellen. Ze weet de weg naar de supermarkt nog blind. Ik zal Kirsten eens vragen of die er ook op wil letten. Twee weten meer dan één. Met een simpele druk op de knop hoor ik mijn moeders telefoon overgaan. ‘Ben je thuis?’ vraag ik als ik haar stem hoor en intussen neem ik uit de schaal op het dressoir mijn autosleutels.

Weer thuis pak ik de sushi uit die ik al bij mijn moeder bestelde. Met een haring maak ik haar blij, maar rauwe vis eten vindt ze ‘nieuwerwetse fratsen’. Ik wacht op Kirsten, die belde zojuist dat ze bijna thuis is en dat het zesde huis dat ze bezichtigde wéér een teleurstelling was. Kopen kan ze niet, dus haar mogelijkheden zijn beperkt. Gelukkig gaf haar baas haar een werkgeversverklaring waarmee ze kan laten zien dat ze een prima inkomen heeft. Eenmaal thuis prikt ze afwezig met haar stokjes in een californiarol. ‘Mama vertelde dat er vanmiddag een heel aardige boodschappenbezorger bij haar op bezoek is geweest. Ze vroeg wanneer jij weer eens kwam?’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Dit verhaal komt uit VIVA-2020-49. Dit nummer ligt t/m 8 december in de winkel of kun je hier online bestellen.

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER «