Noah: ‘Schoon en bevredigd komt de klap. Drieëndertig ben ik, en nog steeds alleen’

column Noah

Single Noah (33, accountmanager bij een uitgeverij) vertelt elke week over zijn date-avonturen.

Ik word wakker met mijn handen plakkerig in het T-shirt dat ik blijkbaar van de grond heb geraapt. Mijn telefoon prikt onder mijn blote billen. Met Lieke en Ilse deed ik weleens aan telefoonseks. Lekker veilig rukken terwijl je de ander hoorde. Versnelde ademhalingen, zachte kreuntjes. Met Happn-dame Gitte deed ik dat ook allemaal, maar dan met beeld; een prima coronavullende oplossing. Ik mag hopen dat ze niets heeft opgenomen, maar dat verwacht ik eerlijk gezegd niet. Gitte is integer en bovendien geen twintig meer. Ze is vast net zo bang als ik voor indiscrete filmpjes op het internet. Ik had enige terughoudendheid verwacht nu Gitte en ik elkaar voor het eerst ons naakte lichaam toonden. Maar ze was schaamteloos en ik begrijp nu waarom ze bij het inbellen vroeg of ik mijn gordijnen wilde sluiten. Ze lag omgedraaid op haar bank met een soort dildo op een rubber voetje onder zich en ze gleed heen en weer. Intussen liet ze me afwisselend haar billen en haar gezicht met daaronder haar zacht klotsende borsten zien. Is het Gittes leeftijd? Zijn vrouwen boven de veertig daadwerkelijk vrijer en weten ze beter wat ze willen? Of is Gitte zélf schaamtelozer dan de vrouwen die ik eerder tegenkwam?

Ik wrijf met het shirt over mijn buik en benen, maar ik ben al helemaal droog. Als ik mijn been beweeg, prikt het een beetje en zie ik een dun sperma-craquelé. Ik stuur Gitte een lief appje en spring onder de douche. Schoon en bevredigd komt op de bank de klap. Drieëndertig ben ik nu, en nog steeds alleen. Rukkend op mijn bankstel met een wildvreemde uit Roermond. Gitte is top, daar niet van. Maar met Ilse merkte ik dat ik meer toe ben aan huisje-boompje-beestje dan ik altijd zelf dacht. Het hippe en rusteloze is er vanaf. Net nu met het nieuwe normaal, merk ik hoeveel behoefte ik heb aan een vaste relatie.

‘Je klinkt droevig.’ Mijn moeder belt en vraagt of ik langskom. ‘Het is prachtig weer, kom lekker hier in de tuin zitten.’ Mijn moeders stem haalt me niet alleen uit mijn overpeinzingen, hij stemt me intens tevreden. Dit jaar was het onze derde Vaderdag die we zonder pap vierden. Mijn moeder en ik waren verdrietig geweest. Papa had jaren ouder moeten worden. Kirsten had nog gegrapt dat de meeste mannen op hun drieëndertigste zelf al vader zijn. Ik vond het niet leuk, zeker niet nu ik weet wat Kirstens geheim is, met haar ‘sexy jonge Engelse leraar’. Arme Ismaël. Arme papa. Mijn moeder is er tenminste nog.

‘Ik ben er over een half uurtje,’ beloof ik. ‘Nog even tanken.’ En een bos bloemen halen bij de kraam die vierentwintig uur open is, maar dat merkt mijn moeder straks zelf wel.

Lees ook: Noah: ‘Ik knipoog royaal naar Gitte en trek ook mijn T-shirt uit’

De naam Noah is om privacyredenen gefingeerd.

Noah’s column komt uit VIVA-2020-30. Dit nummer ligt t/m 28 juli in de winkel of kun je hier online bestellen.