Niet voor watjes

Al een tijdje luister ik naar de enthousiaste verhalen van Roel. Nu is Roel sowieso een enthousiast type. Doet alles met een enorme drive en loopt het leven vrijwel altijd breedlachend tegemoet. Enthousiast is zijn middle name. Hij drumt met dezelfde overgave als ‘Animal’ van the Muppets, waant zich Bruce Lee in de karateles en sport alsof zijn leven ervan afhangt. Dus toen hij me vertelde hoe geweldig Crossfit is en dat hij compleet verliefd is op dit trainingsprogramma, nam ik dat met een klein, maar gewichtig korreltje zout.

Is gewichtheffen wel iets voor mij?
Tot mijn verbazing vertellen ook steeds meer vrouwen in mijn omgeving over hun Crossfitambities. Ik kan er niet meer onder uit. Ik wil ook stoer zijn, ik wil ook kunnen squatten met gewicht op mijn schouders. Een slanker en sterker lichaam? Bring it on! Toch arriveer ik met enig scepticisme in Den Haag. Is Crossfit niet gewoon fitness? Is gewichtheffen wel iets voor mij? Allereerst raak ik daar, als meisje-meisje, al niet opgewonden van. Ten tweede maak ik me zorgen om mijn snelkracht, die ik als karatevrouw wel nodig heb. Ik hou van flexibiliteit, soepelheid. Ik zie de meeste mensen in de sportschool naast sterker, alleen maar langzamer en stroever worden.

SONY DSC

Touwtje springen is een eitje, toch?
Als beginner sta ik in een klein groepje naar de uitleg van Roel te luisteren, die de les zelf geeft. De Roel die van zijn passie zijn werk gemaakt heeft. Met een andere jongedame en een aantal mannen doe ik de Fundamentals: waarbij we logischerwijs technische aanwijzingen krijgen om de oefeningen correct uit te voeren. Na 500 meter roeien, gaan we daadwerkelijk aan de slag. Met touwtje springen. Aha! Dat kan ik. Weet je nog hoe je vroeger als meisje touwtje sprong, met zo’n schattig tussenhupje? En hoe je dat wel uren kon volhouden? Nou, niets daarvan! Geen tussenhupje, het liefst moet je touwtje twee keer rond zijn voordat je voeten weer op de grond landen. Goed, ik zweet, we zijn begonnen.

In mijn hoofd ben ik snel, maar mijn lichaam, mijn lichaam!
Niet veel later sta ik er versteld van hoe diep ik eigenlijk kan squatten en dat het me nog enigszins makkelijk af gaat. Dat was te snel gedacht natuurlijk. Met een halter van vijftien kilo balancerend op mijn schouders, moet ik opnieuw zo ver mogelijk zakken. Dat gaat goed, ongeveer de eerste zeventien keer. Daarna protesteert een linker dijspiertje en moet ik afhaken. Gelukkig helpt Roel me er weer bovenop en geeft hij me wat tips. Ik gooi een vier kilo zware bal zo hoog mogelijk in de lucht. Echt wel dat ik de zwarte lijn net onder het plafond haal. We maken rondes, waarbij we series touwtje springen, squatten en de bal gooien.

Het uur vliegt voorbij.

SONY DSC

Uitdaging met mezelf aangaan
Crossfit heeft helemaal niets te maken met het beeld wat ik van tevoren in mijn hoofd had. Crossfit is intensief, met Crossfit train ik mijn hele lichaam en dus ook op snelkracht. Crossfit kan op allerlei niveaus – zo blijkt wel – en het allermooiste is dat ik een uitdaging met mezelf aanga. My favorite kind. Uiteraard, ik ben blij als ik de serie überhaupt afmaak (zeker in dit stadium, ik voel me een slappe vaatdoek), maar het zou toch mooi zijn als ik steeds sneller ben, me steeds sterker voel, daadwerkelijk steeds een stapje verder kom.

Niet te cheaten
Ik snap wat Roel bedoelt. En voel ook wat het met mijn lichaam doet. Of ik al gelijk zijn passie deel? Crossfit doet nog niet wat karate met me doet. Maar één keer Crossfitten staat volgens mij bijna gelijk aan niet Crossfitten, dus ik heb besloten het zeker een kans te geven. Dat gevoel dat je hebt als je in je eentje hardloopt? Dat je soms wat minder geeft, dat je er soms wat minder hard voor gaat? Met Crossfit valt dus niet te cheaten. Een half uur nahijgend besef ik me dat je met Crossfit een heel specifieke conditie opbouwt. Crossfit is niet voor watjes. Maar enthousiaste Roel zegt: “de Crossfitfamilie moedigt je aan en zorgt er wel voor dat je geen watje bent.” Zo heb ik het ook ervaren. Zodra het zwaar werd, stonden er mensen klaar met superfoods, water en bemoedigende woorden. Er heerst een ontspannen vibe en alles is oké. Zeker de moeite van het proberen waard. Ja, en dat van een niet-fitnessmeisje. Have fun!

© Beeld: Chantal Straver