Dag Facebook?

Ach, dat goede, oude, lieve Hyves… ik weet nog dat ik het ontdekte en dat ik mezelf echt super modern vond. Net zoals toen ik me aanmeldde op Twitter overigens (maar pas na een jaar of zo begon ik te begrijpen hoe het werkte). Nee, Hyves was het helemaal. Hyves was cool. Je kon vrienden van vroeger zoeken en berichtjes achterlaten en foto’s delen. Je kon lid worden van een groep of zelf zo veel mogelijk leden krijgen, je kon chatten en blogs posten. Ja, het was echt leuk.

Totdat Facebook ineens opkwam. Verschillende Hyvesvriendjes lieten weten dat ze voortaan daar te vinden waren. Sommigen lieten nog wel hun account op Hyves staan, maar kwamen er nooit meer. Ik snapte er niks van. Als ik op Facebook keek, was het zo… ja… eh.. kleurloos. Wit en blauw, en dat was het dan ook. Hyves was kleurrijk, vooral omdat je je eigen profiel aan kon passen, waardoor bij mij het roze van het beeldscherm spatte. Hyves was een kleuterschool en Facebook was de wachtkamer van de tandarts. Klinisch, geen poespas, duidelijk.

Natuurlijk ging ik ook overstag. Zat ik daar nog een beetje in mijn eentje te hyven, wat niet leuk is als niemand reageert. Ook ik hield mijn Hyvesaccount aan, want je kon nooit weten. Echter, binnen de kortste keren was ik hooked. Het begon zelfs op een verslaving te lijken. Nog even voor het slapengaan kijken en ook meteen bij het wakker worden. Dat het vooral mooi weer is op Facebook, deert me niet. Dat gebeurt ook in het echte leven. Mensen scheppen liever op over hun vakantie dan over hun depressie.

Maar nu wordt (alweer) het einde van Facebook voorspeld. Wetenschappers van de Princeton University in de VS vergeleken de levensloop van het sociale netwerk met een verloopmodel van besmettelijke ziektes. Daaruit bleek dat Facebook minder populair wordt als gebruikers zien dat medegebruikers wegblijven. Eh…dûh? Dat was precies wat Hyves overkwam. Echter, wat is het alternatief? Steeds meer tieners blijken Facebook ook al links te laten liggen, omdat hun ouders (oh, de schaamte) zo actief zijn daarop.

Die jongeren maken meer gebruik van snapchat bijvoorbeeld, een app waarmee foto’s gedeeld kunnen worden die direct na ontvangst vernietigd worden. Dan heb je nog Path, een app die lijkt op Facebook, maar waar alleen vrienden sociale uitingen kunnen bekijken. Ook het aantal vrienden dat je er kunt hebben is beperkt. En daarnaast bestaat nog altijd Twitter of Google+.

Tja. En dan zit ik daar straks, het goede, oude, lieve Facebook te bespreken. Voordat ik het besef zal ik weer ouderwets zijn met mijn likes en zal ik wederom moeten wennen aan iets nieuws. Ook omdat ik het leuk vind hoor. Ik ben dol op gadgets, al ben ik verre van technisch. Met twee (en straks drie) opgroeiende dochters moet je ook wel bijblijven, vrees ik. Maar ach, dan heb ik later als oma ook wel iets te melden. ‘Ik weet nog… vroeger had je Hyves… met gekleurde profielen…’

© beeld: Shutterstock