De bruine ogen van tandarts Mahmoud

Na negen maanden rondreizen begint de plak op onze tandjes zich onderhand redelijk op te hopen. En omdat we niet met bruine afschrikwekkend gebitjes willen terugkomen, besluiten we dat het maar eens tijd wordt voor de tandarts. Maar hoe vind je een goeie in Cairo?

Google
Angstbeelden van met hakbijlen in de weer zijnde Arabische mannen spoken door mijn hoofd als ik ‘dentist cairo’ in google intik. Een lange lijst met tandartspraktijken verschijnt op mijn beeldscherm, waarbij de foto’s van gebleekte tanden mijn beeldscherm afspatten. Elke kliniek belooft goede service, gezonde tanden en lage prijzen en velen bleken Engelstalig. Gemakzuchtig bel ik de eerste in het rijtje waar een aardige, goed Engelssprekende meneer opneemt die antwoordt dat we die middag nog terecht kunnen. Een controle en schoonmaak kost zo’n kleine dertig euro. Kijk, daar kunnen ze in Nederland nog een puntje aan zuigen!

Trotse eigenaresse van twee kronen
In de metro begint mijn hart echter sneller te kloppen. Stel dat de kosten toch enorm oplopen. Ik ben niet bepaald het type dat nooit iets aan haar gebit heeft. Zo rotten mijn melkkiezen er bij mij als kind al uit en was ik reeds op mijn 29ste de trotse eigenaresse van twee kronen. Bovendien is Egypte het land van de oplichters en hebben we momenteel  geen tandartsverzekering.

Smile makeover
Eenmaal bij de praktijk lacht een grote rij witte tanden ons vanaf de gevel tegemoet en grinnik ik om ‘Making smiles that last a lifetime’ op een plakkaat naast de deur. In de opvallend schone wachtruimte liggen foldertjes met een lijstje met vragen als ‘probeert u te lachen zonder dat uw tanden zichtbaar worden’ en ‘schaamt u zich om naar de tandarts te gaan vanwege de slechte conditie van uw tanden’. Is het antwoord op één van deze vragen ja, dan heb je volgens de folder een ‘smile makeover’ nodig.

Seriemoordenaar met latex handschoenen
Opeens besef ik niet eens de Engelse woorden voor kroon en tandvlees te weten en vul nerveus een formulier met mijn tandenhistorie in. Tijd om erover na te denken krijg ik niet, want met een brede glimlach stapt tandarts Mahmoud de wachtruimte binnen en geeft ons een hand. ‘Welcome’. Ik verdrink in zijn donkerbruine ogen en besef nog nooit zo’n jonge aantrekkelijke tandarts te hebben gezien. Hij is amper iets ouder dan ik zelf. Heel wat anders dan die zuurpruim die mijn rottende melkgebit er met plezier uittrok en met zijn latex handschoenen zo als seriemoordenaar in een slechte Hollywoodfilm had kunnen doorgaan. En ook een stuk beter dan die bitchie mondhygiëniste in Amsterdam die me altijd als een klein kind erop wijst wat ik allemaal weer niet goed heb schoongehouden.

Twee X-rays
Eenmaal in de moderne stoel  en omringt met de meest geavanceerde apparatuur, stamel ik twee ‘crones’ te hebben en die ochtend nogal driftig met ‘wooden sticks’ mijn gebit te hebben schoongemaakt waardoor het misschien een beetje bloederig kan zijn. Ik knipper nerveus als Mahmoud me glimlachend aankijkt maar kom weer bij zinnen als hij met een metalen pinnetje al mijn tanden en kiezen begint na te lopen. Ondertussen kletst hij met Jeroen over onze reis en begint met het schoonmaken van mijn gebit. Na twee X-rays komen de verlossende woorden: alles is in orde. Ik slaak een zucht en kan het bijna niet geloven.

Tandartsfabriek
Als Jeroen aan de beurt is, gaat de telefoon. De assistent wil hem eerst aan Mahmoud geven maar die houdt het af. Opeens beseffen we eerder die dag ook direct de tandarts te hebben gesproken, aangezien de assistent geen woord Engels kan. Lachend geven we toe hoe verbaasd we waren dezelfde dag nog terecht te kunnen. Terwijl we met creditcard het eerder afgesproken bedrag betalen, vertellen we hoe onze tandartspraktijk in Amsterdam met tien stoelen iets wegheeft van een fabriek, je er niet moet proberen om binnen een maand een afspraak te maken en dat het in Nederland moeilijk is naar een andere praktijk te gaan omdat ze allemaal vol zitten. Mahmoud lacht. ‘We houden het hier graag persoonlijk. Maar ik begrijp dat ik financieel gezien beter in Nederland kan gaan werken.’