Hoofdredacteur Debby: ‘Ik verhuisde maar liefst zestien keer’

debby gerritsen

Ik verhuisde maar liefst zestien keer. De eerste keer vanuit mijn ouderlijk huis naar een studentenkamer in de hoofdstad. Daarna nog eens vijftien keer. Curiestraat, Postjeskade, Delflandplein, Bestevâerstraat, Marnixstraat, Tweede Tuindwarsstraat, Sumatrakade, Javakade, Pieter Jacobszstraat, Utrechtsestraat, Herengracht, Haarlemmerdijk, Jacob Catskade, Djambistraat en – voorlopig tot slot – Van der Pekstraat.

Zestien keer kocht ik nieuwe verhuisdozen bij de bouwmarkt, sorteerde ik mijn spullen in ‘woonkamer, breekbaar’ of ‘boeken, berging’ en gooide ik onnodige rommel weg. Al ben ik onderweg ook het nodige verloren. Twee identieke IKEA-kasten sneuvelden binnen een jaar – de eerste paste niet door het trapgat, de tweede zakte door z’n hoeven in de verhuiswagen – een map met tekeningen uit mijn schooltijd is spoorloos en er staat nog een gitaar op zolder van de Tweede Tuindwarsstraat.

Maar goed: de afgelopen jaren stond de studentverhuisservice dus op speed dial. Na mijn trektocht langs gure studentenwoningen en illegale studio’s, woonde ik eindelijk in een officieel huurhuis met normale huurprijs. Tot ik mijn ex tegen het getatoeëerde lijf liep.

Lees ook: 
Hoofdredacteur Debby: ‘Ik pafte alsof het einde der tijden naderde’

Hij was mijn grote liefde en ik twijfelde er geen seconde aan om te gaan samenwonen. We vonden een droomhuis en ik pakte de boel weer in. Nog één keer dan. Maar helaas eindigde die liefde na een paar jaar in een groot tranendal en moest ik weer terug naar start. Naar een studio van 35 m2 met verlaagd plafond en een keuken vol muizen, welteverstaan.

Inmiddels ben ik vijf huizen verder en zielsgelukkig in het eerste huis gekocht van mijn eigen centen. De onrust van het verhuizen spookt nog wel door mijn hoofd. In mijn dromen word ik vaak wakker in een oud en vies huis, of zie ik een villa met wit gestucte muren en zwembad in de achtertuin die niet van mij is.

Een eigen huis, een plek waar je je veilig en thuis voelt, is een van de belangrijkste factoren voor geluk. Daar moet je niet lichtzinnig over denken, weet ik uit ervaring. Maar hoe vind je zo’n fijne plek? Een huis huren is onbetaalbaar en kopen is makkelijker gezegd dan gedaan. Is er hoop? Jazeker. In de nieuwe VIVA zetten we alle opties op een rijtje. Lees hoe jij je droomhuis makkelijk vindt én krijgt. Want als het mij lukt, lukt het jou ook.

Debby Gerritsen

Hoofdredacteur VIVA

Volg Debby ook op social media:
Instagram | Twitter

Deze editorial is afkomstig uit VIVA 41-2020. Deze editie ligt vanaf 7 oktober in de winkel en kun je via de bestelbutton hieronder bestellen. 

»BESTEL VIVA ONLINE | KLIK HIER«