Doe wat je wilt…

Ik ken geen gevoel dat verstikkender is dan je uiterste best voor iemand doen, om vervolgens als dank het deksel keihard op je neus te krijgen.

Ik heb het net even iets te vaak meegemaakt, het standaard lot van een people pleaser, vermoed ik. Ik wil altijd alles fixen, goed maken, beter maken, en heel eerlijk gezegd leidt dat vaker tot ellende en verwarring, dan tot daadwerkelijk iets goed. Ik heb ooit eens voor een collega een vakantie betaald omdat ze een flinke financiële tegenslag had en ze die vakantie, waar ze het al maanden over had in het water zag vallen. Om vervolgens te horen dat ze met het geld dat ze daardoor overhield een nieuwe spiegelreflexcamera had gekocht (die dus bijna net zo duur was als de vakantie).

Bak stront
Ik las ooit eens in de krant dat een 3-jarige jongetje op straat beroofd was van zijn draagbare spelcomputer die hij stiekem van de kamer van zijn grote broer had meegepakt. Ik heb toen de krant gebeld voor zijn adres, en een nieuwe (nouja, tweedehandse, ik ben Onassis niet) PSP laten opsturen. Vervolgens kreeg ik een bak stront over me heen omdat ik uit zou zijn op publiciteit (terwijl ik de krant nadrukkelijk had gevraagd er niets over te publiceren).

Altruïsme? Bah, humbug!
Dat soort dingen vind ik niet zo heel erg. Het zijn dingen die ik leuk vind om te doen en die me een goed gevoel geven. Veel erger vind ik het als ik heel veel tijd en energie steek in iemand en die persoon heeft totaal niet in de gaten wat er voor hem / haar gedaan is. Of zoals ik altijd zeg: ‘Je hoeft me niet te bedanken, maar in m’n gezicht spugen is wel zo’n beetje het tegenovergestelde!’ Dat zijn de momenten waarop ik denk: ‘weet je? Laat maar!’ waarbij ik dan heel melodramatisch voor me zie hoe ik mezelf opsluit en als een echte Scrooge door het leven ga. Altruïsme? Bah, humbug!

Dit jaar ben ik er dan ook eindelijk mee gestopt, althans, ik heb gezien wat er mis mee is. Leuke, bijzondere dingen doen voor anderen is prima, maar je moet vooral ook voor jezelf zorgen. Want als je zelf volledig tevreden bent, en iemand heeft niet door dat er iets bijzonders gebeurt, dan is dat heel jammer voor die persoon. Maar heb je alles geïnvesteerd en opgegeven voor je missie, en krijg je dan het deksel op de neus? Dan voelt dat catastrofaal, is de wereld een ellendige plek en verlies je onnodig het vertrouwen in de mensheid.

Kletsen doen ze toch
Ik besloot het op drie januari, toen ik in een verhuisdoos een oude spreuk vond die bij mijn ouders in de keuken hing. ‘Doe wat je wilt, kletsen doen ze toch’. En zo simpel is het natuurlijk. Als je doet wat je wilt, waar je echt achter staat (aangenomen dat het geen boosaardige dingen zijn), in plaats van wat je denkt dat je zou moeten doen, dan maakt het niet uit hoe de wereld daarmee omgaat. Want jij gelooft erin, en daar gaat het om.