Doet vreugde ertoe?

De eerste vier jaar van mijn leven waren fantastisch. Of ze waren echt compleet ruk. Hoewel ik op basis van mijn latere herinneringen durf te gokken op het eerste, weet ik het niet helemaal zeker, ik kan me er namelijk geen drol van herinneren. En juist daarom vraag ik me af in hoeverre die eerste jaren van je leven ertoe doen. Word je een leuker mens als je leven een geweldige start kent?

Cars-land
De vraag dook voor het eerst een paar weken geleden op, toen we ons tripje naar de Verenigde Staten aan het plannen waren. We zitten in Californië, en Disneyland zit letterlijk om de hoek. In het verleden gingen M en ik daar dan automatisch heen, maar dat is inmiddels een veel te dure grap, zelfs nu 1 euro ongeveer zo’n veertien miljoen dollar waard is. Maar nu ons zoontje Robin mee was, wilde ik eigenlijk toch nog wel een keertje gaan. Waarom? Ze hebben recentelijk Cars-land gebouwd daar, en als die peutersmurf ergens door het dolle van raakt, dan is het wel van Cars. Dus doken M en ik internet op om te kijken naar de prijs van een kaartje. Dat hadden we beter niet kunnen doen. Ik heb echt onwijs veel over voor Robin, maar dat godsvermogen dat meneer Disney voor ons dagje plezier rekende, daar schrok ik toch wel even van. ‘Best veel voor iets dat hij zich toch niet herinnert later’ zei M en dat zette me dus aan het denken. Niet over Disneyland en Cars, die knoop was vrij snel doorgehakt, maar wel over de impact die vroege herinneringen op je hebben.

Trauma’s
Als je in je jeugd te maken krijgt met trauma’s, dan werkt dat door in je latere leven. Maar vanaf welke leeftijd geldt dat eigenlijk? Meteen vanaf het begin? En geldt dat dan ook voor leuke dingen? En als Robin zich niets kan herinneren van alles dat we nu doen, heeft het dan allemaal wel zin? Wij hebben het hier prima naar onze zin in de V.S., maar Robin heeft pas écht de tijd van z’n leven. Schommelen aan een gigantische boom, een privébezoek aan een brandweerkazerne, loeiende politieauto’s over straat, bezoekje aan een Demolition Derby, dat kind valt van de ene high in de andere. Maar zal hij zich dit allemaal herinneren? En zo niet, heeft het dan allemaal wel zin gehad?

Genieten
Terugkijkend op de afgelopen weken denk ik van wel. Immers, kijken naar een peuter die zo vol overgave geniet van alles dat hij meemaakt, maakt de trip voor ons ook een stuk bijzonderder. En terwijl hij geniet, leert hij van sociale interacties, ontdekt hij dat je je ook op leuke dagen hoort te gedragen, en pikt hij zelfs her en der een graantje Engels mee (‘I know, right?’ klinkt hilarisch uit zijn mond). En of hij er een gelukkiger kind van wordt? Ach, wie zal het zeggen, we hebben in ieder geval fantastische jeugdfoto’s, en dat zonder honderden dollars over te maken aan meneer Disney. Want blijvend of niet, een herinnering hoeft natuurlijk geen fortuin te kosten!