Domme zonverslaafde ik

Als de zon maar een beetje schijnt word ik al bruin. Op mijn vijftiende ging ik eens met een vriend en zijn ouders op strandvakantie naar Turkije. Ik kwam bijna zwart terug.

Elk vrij zonnig uurtje
Sindsdien had ik de smaak te pakken. Ik smeerde me niet zo goed in. Ik verbrandde toch bijna nooit en het zonnen ging zo toch veel sneller. Zonne-olie factor vier boven zonnebrandcrème factor dertig. Bijna elk vrij zonnig uurtje lag ik met een boek of tijdschrift te bakken in de tuin, weg te smelten met een ijskoud drankje. Waarom? Om bruin te worden natuurlijk! Heel bruin. Egaal donkerbruin. Alsof ik deelnam aan een wedstrijd.

Sterke drang van binnenuit
Later had ik niet zoveel tijd meer om uit te liggen drogen in de brandende zon, door studie, werk of andere verplichtingen. Maar het verlangen was er wel. Heimelijk keek ik naar buiten. Voelde een sterke drang van binnenuit. Juist als ik tussendoor even naar buiten mocht voor een snelle boodschap, voelde ik de druk. Weer een gemiste zonnige dag. Een dag niet gezond, was voor mij echt een dag niet geleefd. Zelfs bij het volwassen worden voelde ik die druk nog, hoe onnozel ik het ook vond.

Gevaarlijke koek
Natuurlijk is het gezond om met mooi weer buiten te zijn. Te genieten van de zonnestralen, de vitamine D naar binnen te laten, je huid op te warmen door heerlijk zomerweer. Ik zie liever kinderen buiten spelen dan dat ze binnen gameverslaafd achter de playstation zitten. Maar doorslaan met een zonverslaving is weer andere koek. Gevaarlijk koek, het enige soort koek waar ik niet zo van hou. Ik smeer me inmiddels al wat jaartjes verstandig in met factor dertig. Als ik er dan een keertje voor ga liggen, doe ik dat aan het einde van de middag. En denk dan met enige spijt terug aan vroeger.

Aan de domme zonverslaafde ik.

Liever gezond dan…
Ik ben dan wel niet meer zo donkerbruin als vroeger, maar ik heb liever een gezond zomergloedje dan, jawel, kanker. Bizar om het zo te zeggen, maar zo is het dus wel. Niet alleen is het zware tijdverspilling, beschadig je je huid en is het voor ongetrainde zonbeoefenaars bijna niet vol te houden zonder een zuchtje wind: het biedt ook enorm veel potentie voor die heel gevaarlijke ziekte die we uiteraard geen enkele kans willen geven. Gelukkig kunnen we ook met een hoge factor nog redelijk opbruinen (je blijft dan nog langer bruin ook!) en kunnen we onze tijd wel behoorlijk wat nuttiger en leuker besteden.

Zon met mate alsjeblieft! En bekijk anders even dit filmpje.

© Beeld: Chantal Straver