Een flinke kater

Verstand op nul. Ik doop de ribbelchips in de knoflooksaus. Mijn hand zoekt naar de restjes in de zak, leeg. Oven aan. Pizza erin. In de vriezer ligt een bak ijs op me te wachten. Maar eerst neem ik bier, speciaalbier. En daarna nog een. En nog twee. Mmm, het voelt zo goed en smaakt zo lekker.

Met een flinke kater van het bier en de terugval van dit weekend sta ik vanmorgen op. Tussen de bierflesjes en lege verpakkingen eet ik mijn bakje yoghurt met lijnzaad. Starting all over again. Alles wat ik doordeweeks heb laten staan, heb ik er de afgelopen dagen weer ingegooid. Als ik een eetdagboek had bijgehouden, zou je denken dat het om een groot gezin zou gaan. Maar nee, ik heb het echt in mijn eentje soldaat gemaakt. Het is een godswonder dat ik mijn eigen veters nog kan strikken, als je ziet wat ik af en toe naar binnen schuif. Loser.

Het doel van mijn blogs is onder andere motiveren, dan wordt het wel een keer tijd dat ik mezelf motiveer. Ik bekijk mijn lichaam in de spiegel. Hoi uit de klauwen gewassen lovehandles, dit zijn geen teugels meer, dit zijn handvatten. En in die cellulitis zou je prima poffertjes kunnen bakken. Zeg ik hardop.

Ik troost mezelf met de gedachte dat het me nu wel gaat lukken. Laten we zeggen dat ik ben begonnen met opstartproblemen. Dat falen onderdeel is. Dat ik er nu écht voor ga en dat geen zak chips mij daar nog van weerhoudt. Vanaf nu geen katers meer!

Ik houd een persoonlijk blog bij: MyFoodcamp.nl. Deze week allerlei lowbudget-recepten die niet meer dan 5 euro kosten.