Winterergenis: een koude wc-bril

De winter brengt vele ongemakken met zich mee. Van droge handen, statisch haar en blauwe lippen tot het sneeuwruimen van je stoepje. Maar het allerirritantste van de winter vind ik zonder twijfel een koude wc-bril.

Tekst Emmy van Driel | Beeld iStock

Hoor de wind waaien
Mijn appartement is met enkele beglazing sowieso een guur, koud stulpje. Door alle kieren en gaatjes voel je de tocht gewoon je wang strelen terwijl je op de bank RTL Boulevard zit te kijken. Koppen thee, kruiken, dikke dekens, wollen truien en sloffen zijn een must. Met temperaturen als deze is het nog net te doen, wordt het kouder – en dan heb ik het al over min twee – sta ik met koffers bij mijn ouders op de stoep, aangezien hun later gebouwde huizen wel fatsoenlijk te verwarmen zijn.

Koude billen
Maar er is één plek in vrijwel alle huizen (goed of slecht warm te krijgen) waar de kou nu eenmaal altijd in het kamertje hangt. Ik heb het over het toilet. De wc is mijn huis is zo koud dat je niet alleen direct kippenvel krijgt, maar je er rookwolkjes kunt blazen. Als gevolg daarvan kan ik nu mijn plas uren ophouden zodat ik slechts een keer of drie per dag hoef te gaan: als ik opsta, in de middag en vlak voor het slapen gaan. De toilet in het huis van zusje is ook zo verschrikkelijk koud. Iedere keer dat je op de pot ging zitten, liep je het grote risico vast te vriezen aan de bril.

Vloerverwarming
Daarom ben ik in de winter ook zo dol op de huizen met vloerverwarming. Als ik merk dat ik moet plassen zet ik eerst in de toiletruimte de vloerverwarming aan op een lekker hoge stand, zodat alles goed kan ontdooien. Als ik dan vijf minuten later daadwerkelijk ga plassen, zou ik daar eigenlijk het liefst de hele avond bivakkeren. Lekker warm.