Elieve: ‘Vrouw zoekt boer’

Een celebrity daten, stoppen met eten of je aanmelden op Tinder. Wat doe jij na een break up? Elieve is een Turks/Nederlandse schrijver en zangeres uit Apeldoorn. Behalve een hopeloze romanticus, is ze vooral een perfectionist die volgens haar therapheut haar werk als copingmechanisme gebruikt.. Voor het eerst doet ze een boekje open over haar pogingen in de liefde #Loveafterlove met Elieve.

Daar zaten we dan, met een tractor voor de deur en kippen in de tuin. Geen stadslawaai, geen dieren aan de lijn, geen glitter, geen glamour en helaas ook geen bereik. Het spannendste in een straal van drie kilometer, was mijn doorzichtige babydoll aan de keukentafel. Stilte. Met prikkende ogen keek ik Kevin aan, nippend aan mijn kopje thee. ‘Mag ik wat honing, schat?’ Hij kwam terug met biologische honing, want met Kevin waren we deugdzaam. We sliepen zelfs op biologische lakens, onder een biologische klamboe..

‘Deels expres, maar vooral uit noodzaak, reed ik het restaurant voorbij’

Ik leerde hem kennen in een hele andere setting, een chique maffiatent in de grote stad. De weg ernaartoe had ik minstens twee paniekaanvallen, zijn er mensen die daten echt leuk vinden?! Toen de navigatie zei dat ik elk moment kon arriveren, sloeg de paniek pas echt toe. Deels expres, maar vooral uit noodzaak, reed ik het restaurant voorbij. Al die kleine parkeerplekjes, wie denken ze dat ik ben, dit kan je een vrouw gewoon niet aandoen. Een half uur te laat stapte ik suïcidaal binnen en zag een mooie man zwaaien in de verte. Act casual. Hij droeg een groene trui, had gezonde lokken en voor het eerst hoorde ik zijn stem. Misschien kwam het door de lage verwachtingen, maar onze eerste date was wow.

Soms vervloekte ik het dat hij zo ver weg woonde, tussen de graanvelden op het platteland. Dan stond ik hongerig in de file, terwijl hij voor ons aan het koken was. Het duurde dan ook niet lang totdat hij begon over samenwonen in het midden, ‘in het Gooi.’ Niet vies kijken, het was niet mijn idee, maar het zette me wel aan het denken. De afgelopen maanden had ik er per ongeluk van genoten, van een leven zonder druk op ‘Mars’. Een leven zonder likes en alle symptomen die erbij horen of de genadeloze spotlight waar ik soms met tegenzin instond.

De biologische hagelslag kon ik niet aan wennen en ’t Gooi hebben we niet gehaald. Maar wat was het heerlijk, de goedkope luxe, topless in de tuin met onze telefoontjes altijd zoek.

Wil je Elieve beter leren kennen? Volg haar dan ook op Instagram, @elievemusic.

Lees ook Elieve’s vorige column: ‘Ex and the City’