Feest in je eentje

Zoals jullie je misschien kunnen herinneren uit mijn vorige blog, was ik voor de Kerst op een missie om een spelcomputer-feest te organiseren. Nadat ik de reguliere partygames eigenhandig gevetood had, besloot ik de karaoke een kans te geven. Nu ben ik niet zo’n zanger in het openbaar, maar sinds ik enige maanden geleden met een vriend in Londen in een gaybar terecht kwam op karaoke-night en daar na een paar drankjes m’n beste uitvoering van Satellite van Lena ten gehore bracht, durf ik toe te geven dat karaoke eigenlijk best wel leuk is.

Multifunctioneel
Maar, een geslaagde thuis-karaoke-party staat of valt natuurlijk met goed materiaal, en dus vond ik het nodig om een en ander weer eerst even zelf uit te proberen. Mijn keuze viel op Wii Karaoke U en het assortiment kerstliedjes was uiteraard eerste keus. Even later stond ik in m’n eentje The First Noel te zingen in de Wii gamepad (bij gebrek aan microfoon, maar dit werkte ook prima). Alles werkte prima en vele malen beter dan de gemiddelde ouderwetse karaoke-set; je kunt bijvoorbeeld de toonhoogte van het lied aanpassen aan je stem (zelfs tijdens het zingen), hulpzang aan- en uitzetten en instellen of je na afloop wel of geen score wil krijgen. Tot zover alles goed dus.

Oostblok-softporno
Minder goed, maar wel karaoke-waardig, waren de achtergrondbeelden. Nu is me al eerder opgevallen dat de gemiddelde karaoke-dvd de meest bespottelijke achtergrondbeelden heeft tijdens de zang. Om een en ander op te leuken, worden er meestal onbeduidende archief-filmpjes van steden of natuur getoond. Op een karaoke-feestje jaren geleden kwam er zelfs iemand aanzetten met een karaoke-dvd die op de achtergrond Oostblok-achtige dames toonden die zichzelf in schaarse lingerie om lantarenpalen krulden en over stenen trapjes drapeerden.
Wii U Karaoke
Bij Wii Karaoke U uiteraard niet dit soort beelden, maar de standaard ‘stage’-modus, waarin diverse Mii-mannetjes gezellig om de zanger heen dansen, sloot nou niet per se heel goed aan bij de kerstliedjes die ik uitgekozen had…

Feest in je eentje
Na The First Noel begon ik aan Jingle Bells, om via de categorie ‘Songs to sing with your children’ door te gaan naar de Alphabet Song. De stage-modus had ik ingewisseld voor een studio-achtergrond, waarin mijn digitale alter-ego met koptelefoon op in We Are the World-stijl vol vuur het alfabet stond te zingen. Nouja, playbacken dan, aangezien de top-zang uiteraard van mij kwam en me maar liefst 82 punten opleverde – ik durfde bij dit genre wel heel stoer de scoremodus in te stellen. Na de kinderliedjes ontdekte ik de Frank Sinatra-catalogus en nog een uur later, nadat ik wijselijk besloten had om alle Enya-liedjes links te laten liggen, liet ik de Gaga in mijzelf los met Alejandro. Toen ik op de klok keek, was het al over 11-en en realiseerde ik me dat het voor de buren wellicht prettiger was als ik zou ophouden. Karaoke een groepsaangelegenheid? Ik heb geloof ik vooral een nieuw heimelijk genoegen ontdekt…

© Beeld: TJ Single/eigen materiaal

Meer blogs van Jedidjah lezen? Klik hier.
Of via Twitter: @julianoomen