Femke Rodenburg: ‘Ik ben als moeder nu écht coronamoe’

Femke Rodenburg

Femke Rodenburg (36) woont met haar man en drie dochters van 2, 4 en 6 in het pittoreske Woerden. Voor Viva Mama deelt ze hoe het is om als journalist – naast het hysterische gezinsleven – er ook nog een sportief en sociaal leven op na te houden.

‘Ik ben er klaar mee. Het afgelopen half jaar ben ik best prima doorgekomen, maar nu trek ik dat hele coronagebeuren niet meer. Of eigenlijk vooral de coronacommunicatie. Die drijft mij echt tot waanzin.

Verkoudheid

Het begon allemaal met de ‘beslisboom verkouden kind’. Via een schema van vrolijk gekleurde rondjes, rechthoeken en pijlen kon ik beoordelen of mijn jongste met een snotneus wel of niet naar het kinderdagverblijf mag. Daarvoor moet je wel eerst het onderscheid kunnen maken tussen een loopneus en neusverkoudheid. De kleur van de klodders maakt daarbij niet uit, viel te lezen in de beslisboom.

Ik was nog niet bekomen van dit bericht of de school-app stroomde vol met coronaberichten. Over de ventilatie van het schoolgebouw, de nieuwe RIVM-richtlijnen tot en met 12 jaar en de naderende oudergesprekken. Het is niet alleen veel informatie, maar ook behoorlijk verwarrend. Zo zouden de 10-minutengesprekken aanvankelijk op school plaatsvinden. Eerst met beide ouders, maar vlak daarna volgde een bericht dat de tweede ouder er alleen online bij mocht zijn.

Vervolgens verstuurde school een A4 met logistieke informatie over de gesprekken. Daarin was per klas beschreven hoe laat en door welke deur je de school in moest en wat de desinfecteerinstructies waren. Lam geslagen door al deze informatie, werden de plannen alweer gewijzigd. Iedere leerkracht mocht toch afzonderlijk beslissen of íe de oudergesprekken face-to-face aandurfde. Resultaat: voor de oudste mag ik naar school komen en met de juf van de jongste ga ik videobellen.

Tussen neus en lippen door meldde de school nog een geval van krentenbaard en tegelijkertijd kwam het kinderdagverblijf met een ‘nieuwe beslisboom verkouden kind’ op de proppen. Ik beken maar direct: ik had de puf er niet voor om dat ding te bestuderen.

Kinderdagverblijf

Vlak daarna volgde weer een bericht van het kinderdagverblijf: een ouder van een kind uit een andere groep was positief getest op corona. Netjes dat ze alle ouders hierover informeren, zou je zeggen. Maar van mij had het niet gehoeven. Wat heb ik eraan als niet verteld wordt op welke dag dit kind naar de opvang gaat en wanneer het voor het laatst is geweest?

Toen ook nog het zwembad aangescherpte maatregelen voor de zwemlessen mailde, knapte het dus bij mij. Ik houd dit niet meer vol. Al die nieuwsbrieven, updates en beslisbomen waarmee ik word overladen. Want ook vanuit de overheid, mijn werkgever en de sportschool word ik bedolven onder de informatie over regels die vervolgens om de haverklap weer veranderen.

Natuurlijk zijn het onzekere tijden, doet iedereen z’n best en volgen de ontwikkelingen elkaar in razendsnel tempo op, maar ik ben afgehaakt. Niet qua regels hoor, ik ben geen Famke. Maar ik moet ook nog werken en een gezin draaiende houden. Dus zou het alsjeblieft een onsje (of beslisboompje) minder mogen?

Femke Rodenburg (36) woont met haar man en drie dochters van 2, 4 en 6 in Woerden. Ze werkt als journalist en heeft daarnaast ook nog ambities op het gebied van sporten en sociale contacten.

Zin in het laatste babynieuws, de zoetste kinderkamers en verrassende winacties? Volg ons op Instagram @vivamama_nl! 

Femke Rodenburg (36) woont met haar man en drie dochters van 2, 4 en 6 in Woerden. Ze werkt als journalist, heeft daarnaast ook nog ambities op het gebied van sporten en sociale contacten en probeert dat alles te combineren met de chaos van het gezinsleven.