Femke Rodenburg: ‘Stiekem droom ik van een vakantie alleen’

Femke Rodenburg

Femke Rodenburg (36) woont met haar man en drie dochters van 2, 4 en 7 in het pittoreske Woerden. Voor Viva Mama deelt ze hoe het is om als journalist – naast het hysterische gezinsleven – er ook nog een sportief en sociaal leven op na te houden.

Nu het leven weer een beetje ‘normaal’ lijkt te worden en de temperaturen ook eindelijk ‘normaal’ zijn, worden er volop vakantieplannen gemaakt. Ook de familie Rodenburg reist komende zomervakantie af naar de kust. De Nederlandse kust weliswaar.

Maar naast die gezinsvakantie, fantaseer ik al een tijdje over een vakantie in mijn eentje. Even een paar dagen rust, mijn eigen dag kunnen bepalen, goede nachten maken en vooral geen tig keer per dag het woord ‘mama’ horen.

Moe

Het klinkt nogal onaardig en ondankbaar als moeder van drie gezonde meisjes, maar ik ben ze soms gewoon even zat. Misschien komt het door de afgelopen anderhalf jaar, waarin we vanwege corona heel veel op elkaars lip zaten? Of wellicht is het gewoon dat ik na bijna 7,5 jaar non-stop luiers verschonen en slapeloze nachten moe ben van het moederen?

En dus ging ik toch maar eens kijken naar een reisje. Puur ter oriëntatie de mogelijkheden bekijken om dit najaar een dag of 4 à 5 op een Spaans eiland te vertoeven. De foto’s van mooie zwembaden, luxueuze ligbedjes en smaakvolle ontbijtjes zagen er heerlijk uit.

Ik zag de optie adults only voorbij komen en toen ik die aanvinkte, werden de foto’s van de design accommodaties nog aantrekkelijker. En het leek me wel wat: om ook geen ‘ge-mama’ van andere kinderen te horen daar aan dat zwembad. Ik zag mezelf al helemaal relaxed liggen nippend aan een koud drankje bezig in het zoveelste boek.

Bijna wilde ik een reisje vastleggen, maar toen bekroop me toch zo’n gevoel van: kun je dit wel maken richting je gezin? Zouden anderen me een erg grote loedermoeder vinden als ik dit ga doen? En hoe leuk is dat eigenlijk: zo’n vakantie in je eentje?

Lees ook
Femke Rodenburg: ‘We hebben de meivakantie ternauwernood overleefd’

Man

Ik legde mijn voorzichtige plannen voor aan mijn man. Hoewel hij liever met z’n tweeën zou gaan, zei hij ook dat ik het vooral moest doen als ik daar behoefte aan had. Hij zou het thuis wel regelen met de meiden. Hij vroeg zich wel af: wat ga je daar dan doen?

,,Niks”, zei ik stellig. Want dat is waar ik voor mijn gevoel behoefte aan heb: even niks. Ik weet alleen niet of ik dat nog wel kan: niks doen? En hoe blij ik er daadwerkelijk van word in mijn eentje? Geen idee, want ik ben nog nooit alleen op vakantie geweest. Sterker nog: een toiletbezoek in mijn eentje is al een unicum.

Ga ik me daar niet vijf dagen schuldig liggen voelen dat ik mijn meisjes achter heb gelaten? Of heel de tijd liggen appen met mijn man, omdat ik ze allemaal zo mis? Of mezelf heel zielig vinden ruim 1500 kilometer van huis in mijn uppie? Of nóg erger: straks bevalt het zo goed dat ik niet meer naar huis wil?

Ik weet het niet. En de enige manier om erachter te komen is om het gewoon te doen. Zou ik dat durven?

VIVA nieuwsbrief

Iedere week de leukste nieuwsbrief van Nederland in je mailbox?