Femke probeert zichzelf te blijven – deel 2: Waarom ik nooit meer nee wil zeggen

femke

Er waren tijden dat mijn zoontje Seth onder het genot van Satie zeer relaxed en rustig toekeek hoe ik me toelegde op iets wat ineens mijn leven was gaan domineren: de was (maar dat terzijde). Een paar maanden later kwam de tsunami die kruipen heet, en de taalontwikkeling die zich nog het best laat omschrijven als een druk pratende, vrolijke Japanner. Wat ie precies uitkraamt, weet ik nog niet, maar ik denk dat het verband houdt met: “Slopen dit huis!” Of: “Alles facedown!” Of: “Klaar voor de start: destroy!” Vaak onder begeleiding van een van oor tot oortje.

Wat dat voor effect op mij heeft? Nou ongeveer dit (op handen en voeten, hijgend, af en toe hard lachend):
“Nee Seth, je mag niet met de blokjes op de televisie rammen!”
“Nee Seth, de kerstballen horen in de boom, nee niet op de grond, nee ook niet in je mond. (Waarop ie vervolgens ook de gevallen dennenaaltjes probeert te pakken en te proeven. Zalig kerstfeest.)
“Nee Seth, je mag niet in de ladekastjes van de keuken klimmen, nee, je eraan optrekken ook niet (de man heeft een motortje van 8pk).
“Nee Seth, opa’s kookboeken hoeven niet ALLEMAAL op de grond. (Opa is nogal een bourgondiër en bewaart graag. Seths oog bleef vooral hangen op de rollade met bloemkool, die hij vervolgens verdeelde in tweeën.)

In mijn hoofd schreeuwen Ray en Anita: “No, no, no, no, no, no, no, no there’s no limit.”
Of mijn tantes: “Met vallen en opstaan!”
“Je kunt ook een kidsproof huis nemen,” zeggen vrienden. Nu hebben we dat natuurlijk al deels, maar we moeten hem toch leren dat hij bijvoorbeeld niet op de tv mag rammen? Of leert ie dat juist als ik de tv buiten zijn bereik neerzet?

Ik draai krullen in mijn haar. Wat te doen? Ik haat die repeterende ‘nee’. Wederom besluit ik er een nachtje over te slapen. Google, boeken, iedereen zegt, zoals altijd, weer wat anders. En dan stuurt Niek filmpjes van Seth naar zijn grootmoeder van 90. Het zijn er twee: eentje waarin Seth de trap oploopt (met achter zich zijn filmende vader) en die waarin Seth zichzelf in de spiegel in de gang ziet en vervolgens zichzelf probeert te knuffelen, slaan, kussen en aanwijzen (de spiegel staat los op de grond). Je snapt: dat soort filmpjes komen in mijn telefoon niet voor. Grootmoeders reactie: “Wat mooi dat Seth de vrijheid heeft om zichzelf te zijn.” En de wereld te ontdekken, wil ik afmaken.

Halleluja.

Zojuist hebben Seth en ik samen de was opgevouwen in de woonkamer. Hij haalt de was uit de mand, ondertussen kruipt ie naar het raam, vertolkt wat Japanse haiku’s aan voorbijgangers, trekt even aan een takje van de kerstboom en komt vervolgens via het kookeiland weer terug. Aantal nee’s: nul. Alleen ’s avonds moet ik nog één: “Nee, dat mag niet” inzetten als hij de televisie weer even ter hand neemt. Zielig eigenlijk, want hij wil alleen Ieniemienie even aanraken.


Femke (35) is freelance journalist. Je kent haar van VIVA, en nu blogt ze ook om de week voor VIVA MAMA. Ze heeft een relatie met Niek (39) en samen hebben ze zoon Seth (10 maanden).

Lees ook:

Femke probeert zichzelf te blijven – deel 1: Kots

Beeld: Maaike van Haaster