Femke probeert zichzelf te blijven – deel 7: Van wie heeft ie het?

femke

Ik hoor vaak ouders zeggen: “Dat heeft ie van zijn vader.” “Dat heeft ie van zijn moeder.” “Hij is net als ik.” Ik snap het wel: want wie is dat kind dat je op de wereld zette? Zichzelf natuurlijk, maar voordat je daarachter bent… Een jaar later weet je iets meer, maar nog steeds blijft ie je dagelijks verbazen. En als ie lekker op jou of z’n vader lijkt, dan is het wel zo makkelijk, nietwaar?

Seth en ik zijn in de Albert Heijn. Zodra we ons bij de tomaten en avocado’s begeven, trekt ie langzaam zijn beentje op en positioneert zich in een zijwaartse houding in de winkelwagen. Richting de drie vrouwen die tijdens hun lunchpauze een verse jus proberen te tappen. Seth lacht, maar krijgt geen reactie. Het was ook een zachte lach. Dat heeft meneer zelf ook door. Hij produceert nu een haha met volume. Zo eentje waar Niek en ik altijd kostelijk om moeten lachen. Hij krijgt reactie van zijn publiek.“Wat een schatje is ze.”

“Het is een jongen,” zeg ik.

De bijen vliegen op de zoete honing af. Ze zeggen nog net geen koddekoddekodde. En Seth? Zijn hoofd hangt een beetje scheef. Hij lacht zijn acht tanden bloot. “Papapaaa,” tettert ie.
Zijn harem: “O wat schattig, hij zegt papa.”

Vorige week streken we neer op een Duitse langs-de-snelwegparkeerplaats om onze benen te strekken en Seth even uit te laten. Ik stond buiten wat te hupsen met Seth toen hij een vrouw van een jaar of zeventig  in het vizier kreeg. Bruin gebreide trui, bruine broek, muts en wandelschoenen. Ze zag eruit alsof ze over een minuut of wat een berg zou gaan trotseren.
Ik hoorde Seth roepen: “Yo, vrouwtje. Alles chill?” Althans, zo keek ie. Het vrouwtje was inmiddels aan het steppen op de stoeprand, om de spieren wat minder stram te krijgen. Seth lachte zijn hardste haha, totdat het bergvrouwtje hem hoorde.
Ze lachte en zwaaide. Ik zwaaide terug. Seth niet. Die had voor zijn neus alweer een nieuw chickie gespot. Ook een jaar of zeventig. Ook zonder man. Seth toverde deze keer zijn dubbele zwaai tevoorschijn. Waarop de Duitse oma ook een dubbelhandige in de lucht  produceerde. En terwijl het vrouwtje nog even haar armen uit de kom zwaaide, draaide Seth zich alweer om, in de verte zag ie zijn papa aankomen.

Persoonlijk heb ik nog nooit iemand versierd. Eén keer nam ik het initiatief. Toen zag ik blauw van afwijzing. Seths vader versierde mij. Toen ik de bewuste avond de kroeg in kwam, zag ik een man aan de bar. Hij las de krant, voor zich een pint. Hij keek op toen ik dichterbij kwam. Bruine krullen en een onbetaalbare lach. Yo vrouwtje, alles chill, zag je hem kijken, maar dat zei ie niet.

Deze zondag zijn Niek, Seth en ik aan het wandelen. Ineens begint Seth te zwaaien. Dubbelhandig wederom. Niek zegt trots: “Hij ziet meisjes.”
“Ma-ma!” gilt Seth.
“Ja, liefje,” glimlach ik. “Mama ziet de meisjes ook.”


Femke (35) is freelance journalist. Je kent haar van VIVA, en nu blogt ze ook om de week voor VIVA MAMA. Ze heeft een relatie met Niek (39) en samen hebben ze zoon Seth (1).

Lees ook:

Femke probeert zichzelf te blijven – deel 1: Kots
Femke probeert zichzelf te blijven – deel 2: Waarom ik nooit meer nee wil zeggen
Femke probeert zichzelf te blijven – deel 3: Of je je kind even thuis kunt laten
Femke probeert zichzelf te blijven – deel 4: Waarom zijn eerste verjaardag vieren?
Femke probeert zichzelf te blijven – deel 5: K3?! Zo heb ik je toch niet opgevoed?
Femke probeert zichzelf te blijven – deel 6: Hoe weet je of je een moeder bent?

Beeld: Maaike van Haaster